Kolorowe życie wersalki :-)

Takie właśnie od dzisiaj moja wersalka będzie miała. Do tej pory było jasne, więc tez nieźle. Ale do rzeczy.

Kupiłam wersalkę, powiedzmy 5 lat temu. Powiedzmy, bo może to było 6 a może 6 i pół. Nie pamiętam i nie jest to ważne. Miała być obita jasną tkaniną, która da się łatwo umyć, czyli czymś sztucznym. Taka była. Niestety, jak tylko gwarancja się skończyła, tkanina zaczęła brzydko pękać i obłazić. Ukrywałam to pod patchworkiwm a potem pod różnymi kocami, narzutami... W końcu udałam się do tapicera. Za nowe obicie zażądał - bagatela! - tysiąca złotych. Dalej zasłaniałam brzydkie miejsca, a było ich coraz więcej i nie było to fajne. Rozważałam różne opcje, najłatwiej było kupić nową i po kłopocie, ale zwyczajnie było mi żal kasy. No i ma ta moja wersalka jedną ważną zaletę - jest wygodna. Do siedzenia. Do spania beznadziejna. W końcu postanowiłam sama rozwiązać problem, przeprowadzając się, zabrałam ją ze sobą jako worek treningowy. A trenować zamierzałam tapicerstwo. I proszę, oto efekt.

Zbliżenie na tkaninę.
Jeszcze koszty. Całe 18 złotych. A tak. Tkanina, to zasłony ze szmateksu. Prułam, zszywałam na nowo, trochę sztukowałam, prasowałam, ale nie do końca udało się szwy rozprasować. Nauka kosztuje, ale w tym przypadku nie było to kosztowne. Myślę, że z rok wytrzyma. W ciągu roku znajdę tkaniny w nieco innej kolorystyce i obije ją na nowo. Marzy mi się granatowy dół i granatowo-kremowa góra. I oczywiście taniutko ma być :-)