lilkowy

ACTA

2012-01-24T21:37:00.002+01:00

Tutaj wiadomość

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/1,114884,11024567,Tusk__Dalem_upowaznienia_ambasador__by_podpisala_ACTA.html?lokale=warszawa

Mało prawdopodobne, by Pan Premier dotarł do tak drobnego wpisu, ale co tam.

Codziennie rano parze kawę i przeglądam wiadomości. Ale ACTA mi umknęło.

Nie ja jedna. Przy sąsiednim komputerze ktoś inny też tak rozpoczyna dzień. Ale ACTA mu umknęło.

Panie Premierze, hakerzy robią szum, widać ich. Ja jestem pojedynczym człowiekiem, na hakerstwie się nie znam.

Czy Pańska uwagę można zwrócić jedynie szkodząc Panu? Rządowym stronom internetowym? Itp? Rola szkodnika mało mi odpowiada.

Dlatego proszę o możliwość zapoznania się z ACTA. Nie tydzień, nie dwa. Potrzebuję czasu na przeczytanie, ponowne przeczytanie pewnych fragmentów, rozmowę ze znajomymi, przeczytanie opinii specjalistów, prawników, innych użytkowników sieci. Nie ulegam emocjom, spokojnie podchodzę do zmian. Ale nie lubię być aż tak zaskakiwana.

Jestem pojedynczym rozsądnym człowiekiem. Takich ludzi jest wielu. Może warto ich zauważyć i nie lekceważyć? Hakerów proszę zostawić specjalistom. Ja proszę o czas i niepodpisywanie ACTA. Wiem, że podpisane wymaga jeszcze ratyfikacji. Ale ten pierwszy krok robi Pan bardzo mocno wbrew mojej woli. I nie podoba mi się to.

Historia pewnej bluzeczki

2012-01-16T19:38:00.005+01:00

O bluzeczce będzie, ale nieco poniżej :-) Najpierw sweterek. O ten (klik-klik). Już go nie mam, sprułam i zrobiłam bluzeczkę.

Teraz bluzeczka. W Sandrze 6/2001 pokazała się krótka bluzeczka, dopasowana w talii, z krótkim rękawkiem i oczywiście z podkrojonymi pachami.

Wzór jest rozpisany na trzy wymiary. Zrobiłam wg tego opisu już kilka bluzeczek (np. tę z poprzedniego wpisu, która z czerwonym żakiecikiem tworzy komplet), niektórych już nie mam, bo zostały podarowane, ale tę Sandrę wciąż mam i wciąż wykorzystuję. Kiedyś mi się zapodziała, szukałam, szukałam, jak tylko znalazłam, zeskanowałam.

Taka mała trauma robótkowa :-)

Trzymam się opisu dodając/ujmując oczka, ale rękawki bywają różne. Różna bywa też długość, bo szydełkowe plisy mogą być dłuższe lub krótsze, można pokombinować z różnymi ściągaczami albo też zrobić letnią bluzeczkę odsłaniającą nieco brzuch :-) Co kto lubi.

Teraz zdjęcia. Na wieszaku, na inne nie mam chwilowo szansy. Bluzeczka jest dopasowana, ładnie komponuje się z brązami, odcieniami niebieskiego, szarościami. Dość uniwersalna :-)

Tu całość

zbliżenie na dół rękawka

plisę dolną

i dekolt

Wszystkie brzegi wykończyłam oczkami rakowymi. Zajęło mi to niemal cały dzisiejszy dzień ale bluzeczka jest absolutnie unikalna i jedyna :-)

Zapomniałam podać namiary na wzór swetra z poprzedniego wpisu. Robiłam wg Sandry 12/2004. Sandrą dysponuję, to znaczy posiadam. To jedna z niewielu gazet, które systematycznie kupuję. Trzymałam się opisów, ale miałam inną włóczkę, mój sweter wyszedł miękki. Dorobiłam mu pasek i jest o niebo lepiej.

Żakiet

2012-01-11T12:04:00.006+01:00

Albo taki obszerniejszy sweter. Brąz, to taka czekolada 65%, ani gorzka, ani mleczna, jasna włóczka, to delikatny melanż. Nie udało się uchwycić tego melanżu na zdjęciu. Wszystko w ciepłych odcieniach, w sam raz na zimę do otulania się w domu, bo pod kurtkę nie wejdzie, niestety :-)

Skład włóczek i zużycie:

brązowa Himalaya Anil - 75% akryl, 25% wełna, 60 dag,

jasna Elian Taurus - 46% akryl, 54% wełna, 20 dag.

Wzór podnoszonych oczek, naprawdę łatwy, nie wiem, czemu tak długo do niego podchodziłam.

Żakiet jest lekki, można go zapiąć, można nosić rozpiętym. Myślę nad paskiem.

I jeszcze znacznie lepsze zdjęcie czerwonego swetra. Byle jakie zdjęcie pokazywałam w poście z 30.12.2011. Przy okazji przypomniała mi się moja czerwona bluzeczka, razem ze swetrem stanowi fajny komplet :-) Ale odcienie nadal nie takie, czerwień jest ciemna, to raczej bordo. No trudno.

Aha. Spódniczkę uszyłam sama :-)

Serduszek moc

2012-01-03T13:43:00.005+01:00

Usiadłam wczoraj do maszyny z mocnym postanowieniem uszycia spódniczki dla siebie. Drugiej, pierwszą zaczęłam w sylwestrową noc. Udało mi się pierwszą dokończyć a potem, no własnie, potem uznałam, że muszę uszyć serduszka. Po co? Dla kogo? Nie wiem, no nie mam zielonego pojęcia. Mam za to koszyczek z dziesięcioma serduszkami, jedenaste przyczepiłam do tildowej torebki :-)

Może dzisiaj zdołam zrealizować spódniczkowe plany :-)

Tildowa torebka :-)

2012-01-01T12:46:00.006+01:00

Pierwsza rzecz skończona w tym roku - tildowa torebka. Zaczęłam przed północą a skończyłam po. Aż mi się buzia do niej śmieje :-) Uszyłam ja na przekór nadchodzącym śniegom i mrozom. A może ona je odstraszy i zimy nie będzie? Ale by było pięknie :-)

Jakiś czas temu zajrzałam na blog Niedzielki a tam taka cudna książka.

Zaglądałam, zaglądałam i zdarzył się malutki cudzik, napisałam wówczas u Niedzielki tak:

Mnie bardzo daleko, daleko do talentów wielu z Was, więc zaglądałam cichutko, ale tak mi się ta książka podoba... tak bardzo. I w końcu moja Mama usłyszała moje ciche westchnienia i zadzwoniła z pytaniem, co ma być, bo jej się marzy być Mikołajem. I już wiem, że pod choinka będzie na mnie ta Tilda czekać... Jak ja lubię takie prezenty, właśnie takie zapowiedziane, wybrane... Oj bardzo :-)

W książce jest wykrój na torebkę wieczorową i oczywiście opis. Ja ten wykrój zeskanowałam i powiększyłam dwukrotnie, w ten sposób powstała torebka na lato.

Tu na stole

poniżej środek

i kieszonka, żeby mi nikt portfela nie ukradł.

Kluczy też nie zgubię :-)
Pasek, wykorzystałam mój poprzedni pomysł.

W noszeniu będzie się marszczyć, ale taka letnia torba chyba może się marszczyć, co?

Tak sobie myślę, że do granatowych letnich spodni i czerwonych płaskich sandałków będzie super :-)

Ostatni wpis w tym roku

2011-12-30T15:57:00.006+01:00

Sama nie wiem, jak to się stało, że nie odzywałam się ponad miesiąc, mało oryginalnie stwierdzę - jak ten czas szybko leci!!! Naprawdę szybko.

Święta minęły, były cudne, nasyciłam się obecnością moich dzieci, zamieszaniem, radością... i już prawie Sylwester i kolejny rok...

Przede wszystkim składam Wam życzenia, nie spektakularnych sukcesów, na te musicie zapracować samodzielnie, życzę Wam wielu małych drobnych życzliwych gestów wokół, żebyście je dostrzegali, żeby sprawiały, że każdy dzień nabierze cieplejszych barw. Życzenia okraszam zdjęciami serduszek, które uszyłam sobie w ramach ozdabiania mieszkania.

Pokazuję też czerwony swetro-żakiet, w rzeczywistości bordowy (bordowa Rozetti first class, zużyłam 1/2 kg), ale dzisiaj jest dzień kiepskich zdjęć, starałam się i nic z tego, na wszystkich wyszedł taki czerwony.

Poniżej żakiet z włóczki, o której już pisałam (Wendy frizzante), puchaty i miękki, taki wieczorowy, potrzebowałam czegoś do wieczorowej sukienki, wystarczyły trzy dni na zrobienie. I całe szczęście, bo o wyjściu dowiedziałam się bardzo późno.

Faktura nitki jest tak ozdobna, że prawe oczka w zupełności wystarczają. Poszło jakieś 30 dag.

I jeszcze szalik, mam go już chyba ponad miesiąc, może więcej, do długiego czarnego płaszcza. ma ponad dwa metry długości i pół metra szerokości.

Tyle prac skończonych. Powstaje jeszcze swetrzysko robione wzorem podnoszonych oczek, jak skończę - pokażę.

Kolorowe życie wersalki :-)

2011-11-24T22:10:00.006+01:00

Takie właśnie od dzisiaj moja wersalka będzie miała. Do tej pory było jasne, więc tez nieźle. Ale do rzeczy.

Kupiłam wersalkę, powiedzmy 5 lat temu. Powiedzmy, bo może to było 6 a może 6 i pół. Nie pamiętam i nie jest to ważne. Miała być obita jasną tkaniną, która da się łatwo umyć, czyli czymś sztucznym. Taka była. Niestety, jak tylko gwarancja się skończyła, tkanina zaczęła brzydko pękać i obłazić. Ukrywałam to pod patchworkiwm a potem pod różnymi kocami, narzutami... W końcu udałam się do tapicera. Za nowe obicie zażądał - bagatela! - tysiąca złotych. Dalej zasłaniałam brzydkie miejsca, a było ich coraz więcej i nie było to fajne. Rozważałam różne opcje, najłatwiej było kupić nową i po kłopocie, ale zwyczajnie było mi żal kasy. No i ma ta moja wersalka jedną ważną zaletę - jest wygodna. Do siedzenia. Do spania beznadziejna. W końcu postanowiłam sama rozwiązać problem, przeprowadzając się, zabrałam ją ze sobą jako worek treningowy. A trenować zamierzałam tapicerstwo. I proszę, oto efekt.

Zbliżenie na tkaninę.
Jeszcze koszty. Całe 18 złotych. A tak. Tkanina, to zasłony ze szmateksu. Prułam, zszywałam na nowo, trochę sztukowałam, prasowałam, ale nie do końca udało się szwy rozprasować. Nauka kosztuje, ale w tym przypadku nie było to kosztowne. Myślę, że z rok wytrzyma. W ciągu roku znajdę tkaniny w nieco innej kolorystyce i obije ją na nowo. Marzy mi się granatowy dół i granatowo-kremowa góra. I oczywiście taniutko ma być :-)

Anagram - Round Sampler - reaktywacja

2011-11-13T13:47:00.007+01:00

Swoje bidulek odleżał. Tu (klik-klik) pisałam o nim ostatnio, od tamtej pory nie tknęłam. I nagle teraz poczułam, że mam ochotę go skończyć. Tak wygląda obecnie:

O dziwo, nie czuję znużenia, wręcz muszę sobie dawkować wyszywanie, bo najchętniej spędzałabym nad nim cały czas. A tu tyle rzeczy do zrobienia :-)

Obiecałam sobie, że jak skończę, wykończę kury a potem, potem... potem będzie to - Quaker Diamonds. Znalazłam przeliczenie kolorów na DMC i tego będę się trzymać. Mam ochotę na ten haft od dawna, mam nadzieje, że moje plany zostaną zrealizowane i, że siłą rozpędu wyszyję jeszcze jeden z tej serii czyli Spring Quakers.

Nie macie pojęcia jak bardzo jestem "nakręcona" na wyszywanie :-)

Hafcik urodzinowy i hafcik kołderkowy.

2011-11-09T21:20:00.004+01:00

Dwa hafciki, świeżutko zdjęte z tamborka :-)

Jutro są moje urodziny i z tej okazji życzę Wam i sobie tego wszystkiego co poniżej.

Hafcik swoje odczekał, zaczęłam go w zeszłym roku, pisałam o nim tutaj i tutaj. Zrezygnowałam z oryginalnych literek, część napisu jest jaka jest. Poddałam się i nie żałuję :-)

Dawno już nie wyszyłam żadnego hafciku na kołderki. Czas to zmienić :-)

SAL 2011 - bombka

2011-11-05T23:22:00.005+01:00

Ale bez środka, żeby nie było, że pokazuję gotowy efekt.

Kanwa - dziwaczna, to jedyne sensowne określenie - bardzo luźny splot, duże dziury, miękka, wręcz szmatława. Na 152 mm mieści się 105 krzyżyków, wygląda zatem na 18ct. Kolor kanwy ecru, mulina DMC 3857.

Teraz przerwa od światecznych wzorków, bo ruszyło mnie sumienie. Efekty, mam nadzieję, za kilka dni. A może i szybciej.

SAL 2011 - skończyłam Lili Soleil:-)

2011-11-04T12:15:00.004+01:00

A tak. Na dowód zdjęcia. Nie całości, bo całość to dopiero 22 grudnia. Środeczek.

Zmieniłam płatki śniegu, no nie zdzierżyłam, okrutnie ciężkie mi się wydały, nawet wyszyte pojedynczą nitka muliny drażniły. Napis tez uległ likwidacji, w jego miejsce pojawił się taki malutki w lewym rogu.

"SALowej" zabawy nie kończę, mam ochotę na jedną lub dwie bombki a potem pewne serduszka, które mnie zauroczyły.

Z kuchennego frontu nie mam dobrych wieści. Zakwas wyhodowałam, ciasto przygotowałam, przed pieczeniem zwiększyło objętość dwukrotnie, o proszę:

ale chleb wyszedł marny, ciężki. Smakuje nawet, nawet, ale to nie to, tego jestem pewna. Oczywiście sześć łyżek ciasta odłożyłam, będę próbować, tak łatwo się nie poddam :-)

Prawie jak co dzień

2011-11-01T08:51:00.004+01:00

Będzie w punktach, bo lubię porządkować rzeczy i myśli.

1. Kiszenie warzyw. Pisałam o tym jakiś czas temu, nie odpowiedziałam no jedno z pytań, bo czekałam co z tego kiszenia wyniknie. Skład moich warzyw: buraczki, seler, marchewka, cebula, czosnek, ale muszę dodać, że przeważały buraczki. Tak naprawdę to jest jeden wielki eksperyment. Najpierw przepis a właściwie wariacja na temat :-)

Warzywa (z wyjątkiem czosnku) potarłam na wiórki (użyłam malaksera z odpowiednią, tarczą)wymieszałam,

dodałam soli wg uznania (próbowałam, mieszanka była lekko słona),

dodałam ziół (majeranek i tymianek),

gniotłam, gniotłam (w rękawiczkach!) aż pojawił się sok,

przełożyłam do słoja mocno ubijając tak, by cały czas wyciskać sok,

na koniec przygniotłam słoiczkiem wypełnionym wodą i zostawiłam na tydzień.

Sok wydziela się nadal, wypływa, trzeba słój postawić w czymś (ja w garnku), bo jak zalejecie sobie kuchnię, to już chyba tylko remont. Nadmiar soku zlewałam do słoiczka i do lodówki, długo tam nie stał, bo wypijałam.

Po tygodniu przełożyłam do słoików, dbałam, by na wierzchu był sok, pod zakrętki dałam folię i przeniosłam do chłodnego miejsca.

Część tych warzyw zostawiłam w dzbanku w kuchni właśnie na sok. Przez trzy dni odcedzałam, dolewałam przegotowanej wody (porządnie mieszałam i ubijałam) a sok wypijałam. Podobno zdrowe, ale ja to lubię i to jest dla mnie najważniejszy i jedyny argument. Mam zamiar przekładać warzywka do dzbanka i produkować sok do wyczerpania warzyw a potem od nowa.

2. Zakwas. Się robi, jak się uda, to się pochwalę :-) Trzymajcie kciuki. Robię tak samo, jak Penelopa - tutaj.

3. SAL idzie do przodu, nie pomyliłam się, wszystko się zamknęło, proszę bardzo.

4. Dzisiaj nie sposób nie wspominać. Więc wspominam. Mojego Tatę, którego zdjęcie towarzyszy mi na co dzień. Często rzucam na nie okiem, czasami coś w myślach zagadam...

A dzisiaj upiekłam chlebek :-)

2011-10-27T21:07:00.004+02:00

Zarażona przez Penelopę (zajrzyjcie koniecznie - klik klik) upiekłam i ja. Nie tak dobry jak jej chleb, ale mąkę żytnia kupiłam i spróbuję wyhodować sobie zakwas.

A na razie użyłam drożdży piekarskich, kilogram mąki chlebowej, szklankę otrąb orkiszowych i szklankę ziaren słonecznika, do tego 800 ml wody, wymieszałam, poczekałam 15 minut aż lekko wyrośnie, przełożyłam do foremek wysmarowanych tłuszczem, poczekałam aż wyrośnie porządnie (około godziny), w międzyczasie spryskiwałam wodą, a potem piekłam 45 minut (temp. 220st) i mam! Dwa bocheneczki.

Pychota!

SAL 2011 - część druga - plus kuchenne zajęcia

2011-10-26T19:03:00.005+02:00

SAL posuwa się do przodu małymi kroczkami, w tej chwili, dosłownie w tej, bo zdjęcie zrobione tuż przed napisaniem tej notki, wygląda tak:

Czasami się zagapiam i zamiast renifera pojawia się jeleń na rykowisku, proszę bardzo:

Oczywiście pruję, no bo cóż mi pozostaje.

Była też zabiedzona krowa zamiast renifera, ale wyglądała tak żałośnie, że unicestwiłam ją na wieki bez fotki.

Poza tym kuchennie. Upiekłam drożdżowe pierogi z pieczarkami, miały być na obiad, ale nie dotrwały.

Z reszty ciasta zrobiłam takie coś, posypane ziołami, posolone, pyyyyyszna przekąseczka, zniknęła błyskawicznie.

Pokusiłam się w tym roku o samodzielne ukiszenie kapusty według tego przepisu. Przez tydzień kapusta kisi się w worku odpowiednio posolona i wymieszana z marchewką

a potem przekładamy ja do słoiczków.

Zaglądam do tej kapusty codziennie, wygląda dobrze, pachnie dobrze, mam nadzieje, że się uda.

Prócz tego w słojach kiszę na zimę mieszankę warzywną (buraczki, seler, marchewka, cebula i czosnek, wszystko to doprawione ziołami), pojęcia nie mam, co z tego wyjdzie, zapach ma dobry, sok przepyszny (można go sobie codziennie podpijać, dla mnie to wielka frajda), możliwe, że dorobię się fajnych warzywek kiszonych na zimę. Za trzy dni wszystko się okaże. Wtedy też zrobię im fotkę :-)

SAL 2011 - część pierwsza

2011-10-21T09:12:00.003+02:00

Złamałam się jako ten suchy badylek, porzuciłam kurę i zabrałam się za Świąteczny SAL 2011. Nie zdzierżyłam i tyle.

Materiały - tkanina hardangerowa biała, mulina Anchor 382.

Jest tyle :-)

Zdjęcie z lampą błyskową, miałam nadzieję, że cieplejsze:

I jeszcze bałagan na moim stoliku

i rzut oka na moje ulubione miejsce pracy po króciutkim sprzątaniu :-)

Ciąg dalszy nastąpi, na pewno! Plany hafciarskie bożonarodzeniowe mam w tym roku ogromne i część z nich zrealizuję.

Tunika

2011-10-20T09:42:00.003+02:00

Tunika zrobiona dawno, ale w końcu wypakowana i mogę pokazać :-) Idealna dla chudzielców, ale dla tych chudych inaczej, tez niezła :-) Rękawki 3/4, bo długie mnie irytują i wciąż je podciągam.

Zbliżenie na sznurowania przodu, nadal sznurowanymi przodami jestem zauroczona i pewnie za jakis czas znów coś podobnego powstanie.

Włóczka Rozetti First Class, skład 50% wełna merino, 50% mikrofibra.

Oprawy haftów i okna :-)

2011-10-16T00:04:00.000+02:00

Zasypuję Was dzisiaj postami, ale skoro udało mi się dopaść aparat - nadrabiam zaległości.

1. Dolny obraz wypełnił pustkę pod górnym. Haft już kiedyś pokazywałam, teraz pokazuję passe partout. Jest zrobione z tkanin, ciemny kolor to len, jasny to bawełna. Obok tych obrazów mam kawałek pustej ściany, zastanawiam się nad wykonaniem Świątecznega SAL 2011 w tej kolorystyce. Jeszcze myślę, ale skłaniam się w tę stronę coraz bardziej.

Zbliżenie na dolny, trochę kiepskie, wiem.

2. Tym razem górny obraz stał się towarzystwem dla dolnego, stąd passe partout w takich odcieniach. To też tkaniny. Zastanawiam sie nad przemalowaniem ramki na ciemną zieleń.

3. Tan haft też już znacie. Oprawa, a jakże tkaninowa. A ramka? Znaleziona na strychu, wyszlifowana papierem ściernym, pomalowana i gotowe :-)

4. Okno już pokazywałam, ale zdjęcie było absolutnie nieudane, dlatego pokazuje ponownie.

Firana, to szyfon. Kupiony na wyprzedaży po 8 złotych za metr - interes życia zrobiłam :-)

Ponczo

2011-10-15T19:59:00.009+02:00

Ponczo zostało skończone jakiś czas temu - dzisiaj ma swoja premierę :-) Ma same zalety - jest lekkie, ciepłe, przemiłe w dotyku... Włoczka, to Moher Lux firmy Himalaya (ten sam, z którego zrobiłam tę chustę) połączony z akrylem tej samej firmy (Naddie, 369m/100g).

Dół obrobiłam szydełkiem, potem dowiązałam frędzle - cztery nitki akrylu i jedna moheru złożone na pół.

Stójka - golfik zrobiona jest szydełkiem.

Zrobiłam z czterech części, które potem zszyłam. Zaczęłam od nabrania 84 oczek i po jednej stronie spuszczałam co cztery rzędy dwa oczka, dokładniej - raz na cztery rzędy przerabiałam razem 3 oczka.

I jeszcze haft. Robi się :-)

Koszyczki - ciąg dalszy

2011-10-15T18:44:00.005+02:00

Dzisiaj koszyczków ciąg dalszy. Ten poniżej ma wymiary 25 cm x 15 cm x 15 cm. Tak mniej więcej, bo rzeczywistość odrobinkę rozminęła się z planami :-)

Na koszyczek zszyłam dwa prostokąty - jeden naszyłam na drugi.

Poniżej metalowy szkielet koszyczka.

Szkielet obkładamy tkaniną i zawiązujemy wstążeczki, tasiemki... Można z tym zawiązywaniem pokombinować, bo jeśli zawartość jest ciężka, to tkanina się wyciąga. Wtedy warto wstążeczkę przepleść pod dolnymi krawędziami.

Mój koszyczek jest jednym z dwóch z kompletu. Ten poniżej, to prototyp (jest też większy - 25 cm x 30 cm x 15 cm). Za mało założyłam tkaniny za krawędzie i niestety musiałam dorobić guziczki, inaczej wszystko się rozłaziło.

Zeberek - sklep pełen zabawek

2011-10-14T09:01:00.003+02:00

Dla tych, którzy szukają zabawek mądrych. Bo dzieci powinny się bawić, bawić i bawić... Fajnie bawić. Zajrzyjcie tutaj. Aż żal, że moje dzieci już dorosłe, ale z nadzieją na kolejne pokolenia, zaglądam do Zeberka z przyjemnością :-)

Koszyczki

2011-10-12T17:25:00.005+02:00

Ogarnęłam się, choć nie do końca. Sporo rzeczy mam jeszcze w pudłach, ale już jest niemal normalnie. Nie miałam pojęcia, że posiadam aż tyle rzeczy. A tu proszę, niespodzianka.

Przeprowadzka, to jednak straszna mordęga!

Postanowiłam od dzisiaj nadrobić zaległości blogowe i z przerażeniem odkryłam, że mój aparat do torby włożyłam jedynie w wyobraźni, a miejscowy jest chwilowo nieczynny. Niemniej zaczynam. Uszyłam koszyczki. Te poniżej pojechały do Opola i tam zostały obfotografowane telefonem komórkowym.

Są dość prosto zrobione, pospawane pręty i na to tkaninowy koszyczek. Zajrzyjcie do środka :-)

Mam tych koszyczków jeszcze pięć. Jak tylko uda mi się zdobyć jakiś aparat, obfotografuję taki koszyczek rozebrany na czynniki pierwsze, może ktoś zechce taki dla siebie uszyć :-)

Słów kilka...

2011-09-20T20:49:00.005+02:00

Ania uświadomiła mi przed chwilą, że nie odzywam się już od ponad miesiąca.

Nie odzywam się, bo jednocześnie finiszuje i startuję. Nie ja jedna jestem zalatana, wiem, ale do bloga to trzeba tak z duszą podejść a nie na odczepnego.

Usiłuję przewieźć dobytek gromadzony przez lat kilkadziesiąt, ulubione przedmioty, książki, ubrania... I te mniej ulubione, ale wciąż dobre, żeby urządzić im wyprzedaż.

Zamykam ostatnie sprawy w pracy, wymyślam stronę internetową, żeby zacząć zawodowo działać, zanim znajdę jakąś posadę w nowym miejscu, staram się ogarnąć (logistycznie rzecz jasna) remont łazienki i WC w mieszkaniu moich dzieci, układam, sprzątam, przenoszę, ale też czytam, drutuję (teraz ponczo, skończyłam sweterko-żakiecik i tunikę sznurowaną), oglądam filmy, zamartwiam się, no bo wciąż jestem mamą i mamy tak mają, zrobiłam sałatkę z buraczków na zimę, bo buraczki uwielbiam...

I w zumę gram na facebooku :-)

Mam mnóstwo problemów, kłopotów i chyba jestem szczęśliwa i zatroskana jednocześnie, tak po ludzku i po prostu :-)

Serdecznie Was pozdrawiam!

Zielona papryka w soku pomidorowym

2011-08-18T20:55:00.007+02:00

Lubię robić przetwory na zimę, naprawdę sprawia mi to przyjemność. Ale w bloku na czwartym piętrze to żadna zabawa. Co innego teraz, parter i spiżarnia (chłodna) z wejściem z kuchni. Czysta radość. Zrobiłam już dżemy z borówek amerykańskich, sporo czystych soków pomidorowych i paprykę pomidorach i occie. Ale zamarzyła mi się papryka taka tylko w pomidorach. Wpisywałam w wyszukiwarkę różne hasła i nic. Albo źle szukam, albo naprawdę nie ma. Pewnie to pierwsze. Tu prośba do tych, co wiedzą gdzie znaleźć, proszę, podeślijcie link.

Powyżej było uzasadnienie, dlaczego kombinowałam z przepisem własnym, teraz moje dokonania w tym temacie. Przestrzegam, pojęcia nie mam, czy to co zrobiłam, przechowa się i czy będzie smakować, moim zdaniem tak, ale zobaczymy.

Najpierw sok pomidorowy. Przepuściłam pomidory przez sokowirówkę a sok zagotowałam soląc go według uznania do smaku. Przecierać nie będę, po ostatnim przecieraniu przez sito mam pęcherze na palcach, dziękuję, nigdy więcej.

W miarę gotowania piana znika.

Paprykę pokroiłam w paski

cebulę w "pół talarki"

i zblanszowałam jedno i drugie w lekko osolonej wodzie (papryki trzy miski, cebuli jedna)

Tak na oko, żeby lekko zmiękły :-)

Potem wymieszałam ze sobą

Na dno słoika dałam przyprawy - czosnek, pieprz i liście laurowe

nałożyłam papryki z cebulą, ale tak luźno bez ubijania

i zalałam sokiem pomidorowym.

żapasteryzowałam i mam. Jak się nie przechowa, trudno, bawiłam się świetnie, sprzątnie zajęło mi chwilę, bo to w sumie czysta robota jest.

Zostało mi kilka ząbków czosnku, to zasypałam go tymiankiem i zalałam oliwą z oliwek, tak bez związku z papryką, dla ładnego wyglądu :-)

Zielony sweter

2011-08-06T17:42:00.005+02:00

Bardzo dziękuje za miłe komentarze dotyczące podkładek. Moja podkładkowa filozofia jest następująca - używam najładniejszych rzeczy jakie mam, jak się wyleje, to piorę, jak się nie spiera, to używam dalej ale już myślę o kolejnych :-) Jak się stłucze, to nie mam, chyba, że koszt kupienia nowego jest akceptowalny...itd. Nie zamierzam mieć szaf zapchanych ładnymi rzeczami dla gości, nie ma mowy! Ale jak się goście zjawią, nakryję dla nich najładniej jak się da.
Zapraszam w gości :-)

Teraz sweter. Skończyłam. Początki pokazywałam tutaj.
Zdjęcie na człowieku (nie wycięłam zieleni po bokach, bo taka ładna :-))

a tu płasko na ziemi

Zbliżenie na plisę i dolny wzór

górny wzór

rękawek

i golf

Na obiad zrobiłam pizzę

na podwieczorek upiekłam ciasto ze śliwkami

Poza tym moje podłogi są w idealnym stanie, łazienka i WC też.

Poprowadzić komuś dom??

Miłej niedzieli :-)

Podkładki

2011-07-30T10:32:00.007+02:00

Zaczęło się od Niedzielkowego blogu i Jej opisu, jak uszyć woreczek zaciągany sznureczkiem. Polecam i sama zamierzam, taki uszyć. Nawet zaczęłam, ale wyszły mi podkładki :-)

Do kuchennego stołu pasują idealnie :-)

A tak wygladały wszystkie trzy wczoraj w nocy po skończeniu

Trzy, bo tyle haftów miałam. Powstały tak dawno, że już nie pamiętam kiedy.

Tu hafty z bliska

Dwie podkładki będą używane na co dzień w kuchni, trzecia leży na okiennym parapecie i mieszkają na niej kury :-)

Kury, to prezent od Ani - Kankanki. Kazała używać do garów, ale co ja tam będę z nią dyskutować. Kury są cudne i nikomu nie wolno koło nich zbyt blisko chodzić a co dopiero dotykać. Tylko by spróbowali!!!

Picoti Picota

2011-07-16T20:06:00.003+02:00

W każdej z prezentowanych poprzednio prac przybyło, ale pokażę tylko haft. Dla mnie backstitche to przyjemność, lubię wyłaniające się spod nich kształty.

Madziula, teraz będzie kura :-) Po lewej.
Jakość zdjęcia nadal komórkowa.

Miłe miłego początki

2011-07-12T11:48:00.007+02:00

Obecnie należę do osób, które mają czas :-) A tak.
Dzisiaj początki trzech prac.

Znów zachciało mi się firanki. docelowy wymiar, to 140 cm szerokości, jest 37, zużyłam 10 dag kordonka Ariadny 30 tex x 6, zatem znam już mniej więcej koszt firanki. Mam w zapasie jeszcze trzy razy po 10 dag, zatem dwie sztuki muszę dokupić, bo może jeszcze brzeg jakiś wymodzę :-)

Wzór znalazłam, ale mocno poprawiłam, do poprawek wykorzystałam excela i muszę przyznać, że to dobry sposób. Pokazuję pierwszą część, wzór już widać, wiem, wygnieciona okrutnie, ale tak to już z szydełkowymi robótkami w trakcie jest.

I jeszcze miniaturki:

Tak dla jasności, nie posiadam obecnie sprawnego aparatu fotograficznego i korzystam z telefonu komórkowego. No trudno.

Teraz haft, bo wyszywam. Mnie od wyszywania nie odrzuciło, wciąż mam na coś ochotę. Ograniczają mnie możliwości moich oczu. Odbyłam wizytę u okulisty i po dłuższych badaniach, które pozbawiły mnie sprawnego wzroku na kilka naście godzin, dobrano mi okulary do wyszywania. Tak, tak. Do wyszywania. Nareszcie widzę splot nitek na płótnie, ale godzina dziennie to jest absolutne maksimum. Ktoś to rozpoznaje mimo komórkowej jakości? :-)

I druty, bo na nich można robić nawet z zamkniętymi oczami przy prostych wzorach rzecz jasna.

Na razie jest takie coś.

Nie będę teraz tłumaczyć, co to jest, jak wyłonią się sensowne kształty, wszystko samo się wyjaśni :-)

Pudełko na szaliczki

2011-07-04T21:10:00.003+02:00

Dzisiaj miałam wakacje. takie jednodniowe i w dodatku nielegalne :-)
Zrobiłam sobie pudełko na szaliczki i chustki, mam ich trochę i lubię mieć poukładane. Nie dysponowałam klejem introligatorskim i męczyłam się z jakimś straszliwym, nietoksycznym co prawda, ale bardzo nieprzyjaznym w użyciu.

Wykorzystałam gotowe pudełko po kieliszkach, bo było dość sztywne. Środek pudełka nie jest przyklejony. To jakieś tworzywo, mam wrażenie, że styropian a na zewnątrz jakaś okleina, sztywna ale poddaje się nieco. Owinęłam tkaninami wcisnęłam tak trochę na siłę.

A potem bawiłam się niczym w przedszkolu. Zrobiłam pudełeczko na bransoletki, to jedyna biżuteria (nazwa jest zbyt szumna :-)) jaką posiadam, dokładniej, coś tam posiadam, ale nie wiem nawet gdzie, bransoletki lubię i noszę. Pudełeczko, gotowe oczywiście, owijałam tkaninami, przypinałam zszywkami, maskowałam zszywki, w środek znów to samo tworzywo owinięte bordowa tkaniną. I mam. całkowicie niefachowe ale za to szybciutko zrobione. No i bawiłam się naprawdę fajnie :-)

Nadal włóczkowo :-)

2011-07-04T10:25:00.006+02:00

Golf.
Włóczka Adriafil, koszmarnie droga, zużyłam 9 motków po 5 dag, skład mniej więcej pół na pół wełna z bawełną. Efekt - miękki cudnie układający się golfik w sam raz na chłodniejsze letnie dni. Idealny do niebieskich dżinsów.

I zbliżenie na wzór

Kamizelka a może raczej kamizela, bo taka dłuższa i pewnie jeszcze się wyciągnie. Zrobiony z moheru firmy Inter-Fox. Zużyłam pięć motków (ostatniego odrobina została).

Tu szydełkowe wykończenie mini rękawka

i zbliżenie na wzór

Tydzień temu zmieniłam wystrój okna (dokładniej przeszklonych drzwi) w korytarzu - salonie. Trudno oddać kolory, bo szyfonowa firanka jest praktycznie nie do sfotografowania.

Zdjęcie zrobione w nocy przy elektrycznym świetle. Trochę się muszę wytłumaczyć - kolory firany dobrze współgrają z resztą i w pomieszczeniu jest naprawdę jasno. Poza tym firany można odsunąć i upiąć.

I tyle na razie. Jutro wracam do Opola i trochę tam posiedzę, bo mój starszy syn skręcił kostkę dość skutecznie, Młody wyjeżdża i ktoś musi starszemu choćby herbatę zanieść do pokoju, bo zrobić sobie potrafi :-)

Koralowa tunika

2011-06-13T20:04:00.005+02:00

Zaczęło się od tego, że w Sandrze nr 4/2009 znalazłam wzór na granatową tunikę na której grube warkoczowe sploty otoczone były ażurem. No i musiałam ją zrobić :-)
Tak wygląda przód

a tak tył:

Zasadniczo przód i tył powinny być identyczne, ale nie są i to dość wyraźnie. Znudziło mi się powtarzanie tego samego, poza tym wciąż jestem pod urokiem sznurowanych przodów i wymyśliłam a raczej dość mocno zmodyfikowałam oryginał :-)

Tu z bliska sznurowanie

i rękawek, bo ten też zmieniłam

Nauczyłam się w końcu obrzucać oczkami rakowymi i obrzuciłam cały przód i rękawki.

Na koniec tunika rzucona na kanapę w oczekiwaniu na właścicielkę, ale to nie jestem ja:-)

Na całość zużyłam 6 motków włóczki Jeans firmy Yarn Art: 55% bawełny, 45% akrylu, 160m/50g.

Ten numer Sandry, o którym pisałam na początku, zawiera jeszcze kilka projektów, które z przyjemnością bym zrobiła. Czas pokaże, czy te słowa się zmaterializują.

Zdjęć ciąg dalszy

2011-06-07T15:41:00.006+02:00

Najpierw chusta. Całość zrobione ściegiem gładkim prawym w najprostszy z możliwych sposobów, po prawej stronie w każdym rzędzie dodawałam po jednym oczku. Zużyłam 3 motki Moheru Lux firmy Himalaya (65% moher, 35% akryl), kolor 05, na frędzle motek czwarty. Frędzle robione są z dwóch nitek złożonych na pół, jedna to wspomniany wcześniej moher, druga, to włóczka ozdobna Wendy Frizzante, skład 58% nylon, 30% wiskoza, 12% poliester.
Tu widać dobrze kolory i fakturę

tu całość rozwieszona na krzesłach

a tu frędzle

I jeszcze wspomniana wcześniej włóczka ozdobna

Teraz kamizelka. Kamizelkę ujrzałam po raz pierwszy na córce właścicielki z zaprzyjaźnionej pasmanterii, właścicielka jest niezwykle życzliwą osobą, kamizelkę córci pożyczyła i dała zgodę na zrobienie takiej samej. Porzuciłam wszelkie zajęcia i cały dzień robiłam przód, bo chciałam kamizelkę zwrócić jak najszybciej. Tył jest gładki, wspominam dla porządku, bo zdjęć tyłu nie zrobiłam. Nie sfotografowałam też kaptura, bo kamizelka, co napawa mnie dumą, jest z kapturem :-)
Tak wygląda całość

a tu sznurowanie przodu

Włóczka, to Mercan firmy Himalaya, kolor granatowy, 100% akryl. Sznureczek - zwykły łańcuszek z potrójnej nitki. Z tej kamizelki jestem dumna jak paw :-) Jeszcze długość - tak "za tyłek".

I bluzeczka, pomarańczowa, o taka:
A tu szydełkowy brzeg

Włóczka Cottonac firmy Himalaya, skład 41% bawełny, 41% akryl, 18% rayon.

To chyba wszystkie zaległości, na pewno wszystkie, o których wspomniałam w poprzednim poście.

Kilka zdjęć

2011-06-05T19:28:00.003+02:00

Niemoc opanowała mnie jedynie w dziedzinie pisania, bo ręce wciąż mam zajęte jakąś robótką. Dla siebie zrobiłam brązowy (mleczna czekolada) żakiecik

i dziurawe bawełniane swetrzysko, takie luźne do dżinsów

Oba noszę niemal bez przerwy, na zmianę rzecz jasna.
Na pierwszy zużyłam niecałe 30 dag włóczki Yarn Art Jeans. Sweterek podobny do tego tutaj, ale dłuższy, z innym układem wzorów. Poprzedni trafił do mojej siostry w ramach prezentu urodzinowego ;-)
Na drugi poszło ok. 50 dag mieszanki bawełny z czymś sztucznym. Nitka taka zgrzebna, surowa, nierówna, dokładnie taka jak lubię :-)

I plecki.
Zimowego sweterka, mieszanka akrylu z moherem:

i koralowej tuniczki w różne sploty:

Mam też gotową bluzeczkę, ale znów nie "pod ręką" i moherową chustę. Postaram się obficić jutro. A na drutach tuniczkę ze sznurowanym przodem i kapturem. Granatową :-) Na tej ostatniej bardzo mi zależy, mam nadzieję, że będzie dobrze leżała ;-)
I tyle na razie. Pa!

Sweter, sweterek i wdzianko

2011-05-01T10:17:00.006+02:00

W sumie powstało chyba 6 sztuk, ale pokażę tylko 4, bo tyle mam pod ręką.
Miętowo-zielony, materiał, to wełenka 100%, ciemnozielone fragmenty - 100% akryl. Całość zrobiona szydełkiem.

Tył

i wzór z bliska

Zielony sweterek zrobiony ażurem na drutach, materiał 100% bawełny. Zapinany na górze na pięć guzików, reszta luźno puszczona

Noszę go głównie z chustą

o tą

kupioną za całe 12 złotych w wiadomym sklepie.

Sweterek ma długaśne rękawy rozszerzane na dole dość mocno.

I rude wdzianko

Materiał, to Yarn Art Jeans, mieszanka bawełny i anilany, mniej więcej pól na pół.

Poza tym wyprodukowałam szydełkowe żółte wdzianko, kolor bardziej bananowy niż żółty. Włóczka też Yarn Art Jeans.

Z tej samej włóczki zrobiłam szydełkiem tunikę wiązaną z tyłu, ale nie mam zdjęcia, pokażę innym razem.

kończę teraz wdzianko, będzie najprawdopodobniej urodzinowym prezentem dla mojej siostry, zostały mi rękawy, dokładniej rękaw i kilkanaście rzędów poprzedniego. Pokazuje kolory i wzór.

Włóczka, to 100% akryl, niesamowicie delikatny i miły w dotyku, Mercan batik firmy Himalaya.

Z włóczki Mercan w kolorze morskim ciemnym zrobiłam wiązane wdzianko, pięknie się układa, ale nie jestem jego właścicielką to i nie mam zdjęć ;-)

Stęskniłam się też już bardzo za wyszywaniem i od wczoraj przybywają kolejne fragmenty Floral Ribbon Laury Perin. W sumie wciąż coś się dzieje, wciąż coś powstaje a czas pędzi jak szalony :-)

Bluzeczka z długim rękawem

2011-03-27T19:05:00.007+02:00

Na mieszankę bawełny z lnem chorowałam od dawna. Koszt włóczki mnie przerastał, ale w końcu, w końcu kupiłam 40 dag Dropsa i zrobiłam takie coś ;-)

Widok z tyłu:

A tu jeden moteczek

W 50 g jest 85 m. Zużyłam całe 40 dag. To twarda nitka i na tym polega jej urok. Bluzeczka jest luźna, wygodna i fajnie leży. Kolejna moja ulubiona. Żałuję, że nasi rodzimi producenci nie potrafią stworzyć czegoś w tym stylu.

A tu poniżej zbliżenie wzoru ażurowego letniego sweterka. Kolor w rzeczywistości ciemniejszy, głęboka zieleń. Jak skończę i uznam, że nadaje się do noszenia, pokażę :-)

Sweter niczym płaszczyk

2011-03-20T20:07:00.008+01:00

Zapracowana byłam okrutnie, spałam przez ostatnie dwa tygodnie po cztery godziny, ale już łapię oddech ;-) Po prostu odpoczywam.

W krótkich wolnych chwilach zrobiłam gruby sweter, widać go na zdjęciach powyżej. Włóczka, to Adriafil, skład wełna 45%, alpaka 15%, 40% akryl, 100g/100m. Mieszałam te włóczkę z mohairem Himalaya Kasmir. Adriafilu zużyłam 8 motków, Himalayi -1 ;-) Nic dziwnego, mohairek jest cieniutki, jest go 550 m w 100gramach. Pokochałam ten sweter bardzo i czekam na cieplejsze dni, bo wiatro i mrozoodporny to on nie jest.

I jeszcze sweterek z resztek. Zużyłam 1 motek czerwonego mohairu Himalaya Kasmir i tyle samo
mohairku (też 550 m w 100g), z którego zrobiłam chustę z tego postu

Zbliżenie na zapięcia

i rękawek

Wykańczałam szydełkiem. Takie maleństwo, grzeje w plecy, pasuje do topików. Wymaga dekoltu, pasuje do bluzeczek w kolorze czekolady.

Na koniec bolerko dla pewnej młodej damy. Dzisiaj machnęłam, bo to naprawde szybciutko się robi :-)

Włóczka Inter-fox, mohair, 50 g/ 139 m, skład 65% akryl, 20% wełna, 15% mohair. Zużyłam 100gramów i odrobinę ;-)) Róż cieniowany, ciepły, włóczka bardzo miła w dotyku.

Zrobiłam jeszcze jeden sweterek, ale nie mam go ze sobą, zdjęcia za jakiś czas.

Mam koszmarne zaległości w czytaniu Waszych postów, nadrobię to w tym tygodniu.

Ubranka dla zabawek Dzieci z DD

2011-02-27T13:40:00.005+01:00

U Ani - Kankanki przeczytałam o akcji organizowanej przez Milu.

Tworzymy ubranka dla zabawek Dzieci z DD, tak dokładniej to i pościel może być. Można uszyć, zrobić na drutach albo też szydełkiem. Co kto lubi czy potrafi.

Nie odmówiłam sobie przyjemności i kilka rzeczy zrobiłam cudownie się przy tym bawiąc, te moje tworki - wytworki to takie raczej dla małych lalek. Po kolei:

Pościel, w środku kołderka i poduszeczki, obszycie z surówki, w środku ocieplina, kołderka w kilku miejscach przepikowana, żeby się wkład nie przesuwał. Pościel można rozebrać, postaram się jeszcze uszyć jedna zmianę, powinnam zdążyć, bo czasu jest dużo. To jasne na dole, to prześcieradło :-)

Szydełkowa spódniczka wiązana na troczki zakończone chwościkami:

wdzianko zrobione na drutach, wykończone wokół szydełkiem

chusta

Rzecz ostatnia, tu proszę poradźcie, bo nie wiem. To jest sztywne, pomyślałam, że może być dywanem, ale nie mam doświadczenia, nie wiem, czy dzieciom się spodoba, czy ma sens.

I tyle na razie... :-)

Miłej niedzieli!

Kolejne swetry :-)

2011-02-26T16:29:00.005+01:00

Mohairowy, długaśny i ciepły, taki sweter płaszcz. Trochę pusto było pod szyją, to dorobiłam szaliczek :-) To pierwsze zdjęcie oddaje w miarę rzetelnie kolory.

Tu struktura włóczki ale kolory nieprawdziwe.

Rękawy wywijane, miękkie, ciepłe, przytulne, cały sweter jest taki przytulny :-) choc trochę gryzie i obłazi okrutnie, ale co tam, bardzo go lubię :-))

Brzeg wykończony szydełkiem:

Włóczka to mohair lux firmy Himalaya, 65% mohairu, 35 % akrylu, 150m/50g. Na całość zużyłam 6 motków po 50 g.

Sweter niebieski z grubej szorstkiej wełny, nieco gryzącej, ale to taki sweter - żakiet. Moja koleżanka na ten typ swetrów mówi świerszcz ;-) Włóczka, to 100% wełny, 125m/100g, nazwa Merinos, firma Inter-Fox, na całość zużyłam 500g.

Tak wygląda przód, guziki niezbyt szczęśliwie dobrane, bo fajnie odbijają od całości ale wciąż się przekręcają. Chyba zmienię.

a tak tył:

Ta plamka z tyłu, to piórko :-) Robiłam go w całości, rękawy nabierałam po zszyciu ramion, tak kombinowałam, bo uznałam, że zszywanie tak grubej włóczki mocno zepsuje efekt. Sweter nie przegrzewa ale cudnie grzeje ramiona i plecy.

Czytałam o akcji ubranek zabawkowych, chyba coś kupię, bo jak na razie wyrabiam włóczki do ostatniego kawałka, ale ciuszki zabawkowe kuszą :-)

Zrobiłam też sweterek-sukienkę dla pięciolatki, ale nie mam zdjęcia, musicie uwierzyć na słowo :-)

Mięciutki golf i kaszkiet - leninówka

2011-02-13T12:10:00.007+01:00

Kilka osób mnie ostrzegało, że włóczka się zmechaci, przyjęłam do wiadomości ale nie umiałam się oprzeć. To Katia Azteca, kolor 7824, ciepłe odcienie. Najpierw zrobiłam golf, długi, taki do spodni lub wąskiej spódnicy. Ścieg typu ściągacz, 2 prawe, 1 lewe, dół, to warkocz 1 na 1 przedzielany oczkiem lewym. Warkocze robiłam na drutach nr 4, resztę na szóstkach. Warkoczyki raczej :-) Ścieg pozwala nie wyrabiać talii, bo dzięki niemu golf idealnie dopasowuje się do sylwetki. Na golf zużyłam 50 dag i naprawdę odrobinę szóstego motka, ale musiałam. To mnie zabolało, bo włóczka do tanich nie należy, nie lubię też zalegających włóczkowych resztek, no i wymyśliłam szydełkowy kaszkiet. Miał być kaszkiet, ale sama się śmieję, że wyszła mi taka leninówka, ale natychmiast ją polubiłam. Ten ostatni motek zużył się niemal w całości, resztki są tym razem akceptowalne :-)

Teraz zdjęcia.

Rękawek, a tak naprawdę widok na włóczkę i sploty

góra z golfem

ja w golfie:

całość na podłodze

Teraz kaszkiet :-)

I tyle na jakiś czas. Plany mam rozległe, ale do Wielkanocy mnóstwo pracy i to wcale nie tej związanej ze świętami. Mam nadzieję, że mimo wszystko znajdę czas na dzierganie. Z haftem gorzej, to jednak wymaga rozłożenia warsztatu, a robótka zwykle leży sobie gdzieś w pobliżu i kusi :-) Planuję sukieneczkę dla pewnej pięciolatki i płaszczyk dla siebie. Płaszczyk brzmi dumnie, nie wiem, czy dam radę, na razie studiuję opis po hiszpańsku, wychodzą mi jakieś karkołomne zwroty, ale powoli, powoli zaczynam co nieco z opisu rozumieć :-) Z pięciolatką też jest pewien problem, obmierzona, ale brakuje mi żywego modelu w pobliżu. Dwa wyzwania przede mną :-))

Granatowy sweter z szaliczkiem

2011-02-11T15:08:00.003+01:00

Włóczka Yarn Art Shetland, kolor 533 (granat przeplatany zielenią, tej zieleni nie widać, to takie drobinki), 45% wełny, 55% akrylu, 220m/100g, bardzo ciepły, taki do spodni dżinsowych. Zużyłam cztery motki i odrobinę piątego, ale niestety musiałam. Brakło na ładne wykończenie rękawów. Od razu zrobiłam szaliczek, żeby całość ożywić i chyba jest nieźle :-)
Tutaj całość

tutaj zbliżenie na ścieg warkoczowy i wykończenie dołu, szydełkiem oczywiście :-)

a tu zbliżenie na rękawek:

Spódniczka i tunika

2011-02-04T16:49:00.008+01:00

Nie miał mi kto zrobić zdjęć, dlatego musiałam rozłożyć wszystko na podłodze i radzić sobie jak umiałam.

Spódniczka, długość taka przed kolana, wymaga podszewki. Robiona w całości na szydełku w sposób kombinowany, to znaczy co jakiś czas przymierzałam i wymyślałam co dalej.
Materiał: niecałe 30 dag bawełny, Aria, 120 tex x2, 452m/100g

Tak wygląda góra:

a tak dół:

Tunika, też tak przed kolana, naprawdę ładnie leży. Na mnie, nie na podłodze, na podłodze to raczej tak sobie :-)
Robiona częściowo na drutach, częściowo na szydełku.
Włóczka Elian Izabel, 100% akryl, wspaniale skręcona nitka, miękka i taka "sprężynująca", 112m/50g. Zużyłam jakieś 6 i pół motka, czyli ok. 32,5 dag.
Tak wygląda w całości:

Szydełkowa góra

i szydełkowy dół:

I jeszcze dla zainteresowanych wieści od Młodego. Zaliczył pierwszy semestr, ma jedną czwórkę i poza tym same piątki. Na pytanie, czy jestem z niego dumna odpowiadam niezmiennie, że nie, człowiek w szoku nie jest w stanie odczuwać dumy. Dla równowagi śniło mi sie dzisiaj, że grożą mu jaklieś pały z przedmiotów typu biologia, geografia... dobrze, że się w końcu obudziłam, ale pierwsza moja myślą było, że znowu przyślą mi jakieś informacje poleconym, że tyle a tyle pał planują mu dać na półrocze i już zbierałam się, żeby do niego zadzwonić i go ochrzanić. Jeszcze długo będę te jego szkołę odreagowywać :-)

Floral Ribbon Laury Perin - część 3

2011-01-31T18:09:00.001+01:00

Postępy, drobne ale zawsze to nieco do przodu :-)

Myślę, że 1/4 już jest, a może nieco więcej.

Pies na szafie

2011-01-29T19:55:00.002+01:00

Muszę to Wam pokazać, ale najpierw wprowadzenie.
Mój pies jest niesamowicie ciekawski. No, a skoro w domu pojawił się mały pluszowy piesek, to nie ma mocnych, trzeba to dokładnie sprawdzić i a nuż uda się ściągnąć na posłanie? I co z tego, że położyli pieska na szafce, też mi przeszkoda. I żeby nie było wątpliwości, rzecz dzieje się u Młodego w pokoju, a jakże!

Zdjęcia zrobione telefonem komórkowym dostałam dzisiaj na pocztę, jako że chwilowo dzieli nas jakieś 200 km.

2011-01-29T11:28:00.008+01:00

Najwyższy czas zdjąć ze strony głównej czarną kamizelkę. Dziękuję za miłe słowa, ale ja wiem, że ona nie dla nie. Trafiła do młodej osóbki, szczuplejszej i to jest bardzo dobry pomysł, bo na niej ta kamizelka po prostu dobrze leży :-) I niech tak zostanie.

Przez ostatnie dwa tygodnie sporo pracowałam, ale wolne chwile tez miałam i dlatego powstały:

1. Sweter, włóczka Himalaya Padiszach (oryginalna pisownia inna), 50 dag:

Noszę go jako sukienkę :-)

Jest ciepły, miękki, raz dwa będzie po nim, bo właściwie zakładam go niemal każdego dnia.

2. Bluzeczka, 100% akryl, 133m/50g, 3 motki, lamówki mohair, z którego poniżej pokazuje kamizelkę.

A tak leży na mnie, nie zamierzam się z nią rozstawać, bo nieskromnie stwierdzam, że jest idealna :-)

3. Bolerko, wełna 40%, 90m/50g, 4 motki, cieplutkie, cudnie grzeje ramiona

4. Kamizelka, włóczka Himalaya, Kaszmir, 500m/10dag, niecałe trzy motki, zrobiona w całości szydełkiem, jeszcze nie zblokowana

No i na razie tyle ;-)

Szydełkowa kamizelka...

2011-01-16T20:15:00.006+01:00

Taaaak... co to ja tu ostatnio pisałam, coś o szydełku, które mi się znudziło czy jakoś tak... Nie kłamałam, pobożne życzenia za fakty wzięłam. Szydełko nie chce się ode mnie odczepić, a serwetek już mam dość. I tak powstała pierwsza sztuka odzieży. Na zdjęciach przód i tył, pachy obrzucę jutro, dorobię też wiazanie, na razie tylko tak niteczka przewiazałam, bo przymiarka musiała być, nie wiedziałam, czy da sie toto nosić. Może nie na galowe przyjecia, ale tak do slklepu - czemu nie :-)

Poza tym:

zrobiłam szydełkowe woreczki, na zdjęciu jasny w ciemnym, nie potrafię wytłumaczyć, czemu je zrobiłam

skończyłam hafcik na drugą poduszkę, bo przecież mam mieć komplet :-) - biała mulina w rzeczywistości wygląda nawet, nawet

i zaczęłam New World, jest tyle:

Laury nie wzięłam do rąk, tak jakoś wyszło, choć naprawdę miałam na nią ochotę. Poza tym po głowie chodzą mi kolejne sztuki szydełkowej odzieży... a tu do pracy trzeba chodzić... Nie narzekam, lubię moja pracę.

Floral Ribbon Laury Perin - część 2

2011-01-03T15:52:00.004+01:00

Na dzisiaj mam tyle:

Zwróćcie uwagę na bargello, jeszcze nieskończone (to ten najniższy fragment pracy) i na ścieg, który w oryginale nazywa sie overlapping crosses, ja na niego mówię kłos lub kłoskowy (długi pasek jasnych podłużnych zachodzących na siebie krzyżyków). Ostani z tch ściegów bardzo lubię, efekt mnie zachwyca.
Rozstaję się z tą pracą na dwa tygodnie. Nie można jej prać, w każdym razie nie powinno się, szkoda by mi było ją pobrudzić, zatem do pociągu wezmę coś innego. Szydełkowymi pracami nasyciłam się na razie, więc pewnie jakieś krzyżyki.
Może w końcu New World? W zieleni zbliżonej do Floral Ribbon a potem obie prace blisko siebie na ścianie.... Muszę rzecz przemysleć :-)

Nowy rok czas zacząć ;-)

2011-01-01T12:45:00.004+01:00

Podobno jaki pierwszy dzień nowego roku taki i cały rok. Kiedyś obiło mi się o uszy, że to samo dotyczy ostatniego dnia starego roku, podobno obrazuje nam cały następny rok :-) Na wszelki wypadek zadbałam, by w te dni towarzyszyły mi robótki.
Wczoraj pracowicie krochmaliłam i upinałam i oto mam. Nie bardzo wiem po co, ale mam :-)
Olbrzym, w najszerszym miejscu 82 cm, w najwęższym 78.

Kwadratowa serwetka, wbrew pozorom bardzo kłopotliwa do upięcia. Tu w całości

a tu na swoim docelowym miejscu

I rzecz najważniejsza, ale najpierw wstęp. Wczoraj wychodziliśmy ale dość późno, bo dopiero o wpół do jedenastej. Szalenie mi się ta godzina wyjścia podobała, już o dziewiątej w pełnym makijażu i wieczorowej sukience, uczesana i pachnąca perfumami zasiadłam wygodnie przy kominku w wygodnym fotelu i zaczęłam... zaczęłam Floral Ribbon Laury Perin. Dzisiaj po przebudzenie i zaparzeniu sobie pachnącej kawy doszyłam kolejne ściegi. Na razie mam tyle

Ciąg dalszy nastąpi i to bardzo wkrótce, bo ta praca wciąga niesamowicie ;-)

Zawieszek do okna ciąg dalszy

2010-12-31T16:05:00.004+01:00

Zawieszka treningowa została rozmontowana i mam nadzieję, że się "zagubi" na zawsze :-) Zrobiłam kolejne dwie, druga wisi w kuchennym oknie, ta z pierwszego zdjęcia wykrochmalona i porządnie naciągnięta czeka na rozpoczęcie wiosennego sezonu. A tak, zimowych robótek już dość, zaczynam myśleć o wiośnie, dłuższym dniu, o słońcu...

Ale najpierw sylwestrowa noc, bawcie się dobrze na balach, rynkach Waszych miast, przed telewizorem, przy kominku...

Życzę Wszystkim dobrego roku 2011!

....

2010-12-24T11:21:00.002+01:00

Moje święta będą dobre, wiem to. Wiem to na tyle na ile zwykły śmiertelnik może wiedzieć.

Tym, których życie jest zwyczajne i dobrze poukładane życzę, by tak trwało, tym pełnych oczekiwań - życzę - niech się dzieje, dobrze dzieje.

Wiem, że niektórym bardzo ciężko, tym życzę, by przetrwali, bo czasami trzeba przetrwać, potem przyjdzie czas na zrozumienie, plany i zmiany. Myślę i jestem.

Wesołych Świąt!

Zawieszki do okna

2010-12-12T22:18:00.001+01:00

Przepraszam tych, którym w czytniku pojawił się ten temat pusty, źle kliknęłam i poszło. Już uzupełniam.

Pierwsza, to właściwie zawieszka treningowa. Taka sobie i wymaga poprawek. Niewykrochmalona, bo kółko ma za małą średnicę, muszę zdobyć większe i wtedy te zawieszkę dopracuję.

Druga, świąteczna z motywem świeczek, wykrochmalona i chyba nieźle wygląda ;-) W każdym razie kuchni uroku dodała znacznie. Mam zamiar popełnić kolejne, bo mam jeszcze chyba trzy kółka do wykorzystania.

I na koniec widok z okna przy którym stoi moje biurko. Od czasu do czasu spoglądam i czuje się jak w bajce :-)

Bombki i dzwonki

2010-12-11T09:05:00.006+01:00

Korzystałam z kursiku zamieszczonego przez Enę, tutaj. Inspirowałam się pracami wykonanymi przez innych:

raz
dwa
trzy

I dorobiłam się czegoś takiego :-))

I jeszcze dzwonki:

Na ten rok musi wystarczyć. W następnym mam nadzieję zwiększyć mój stan posiadania :-)

Kilka zdjęć...

2010-11-28T19:57:00.001+01:00

Moje okno już bez motyli, za to z gwiazdkami:

i ogród zimą...

Firanka - skończyłam :-)

2010-11-27T20:59:00.006+01:00

Nadal nie wiem, co ma powstać z haftu Ink Circles z poprzedniego wpisu, jeśli macie jakiś pomysł, to podpowiedzcie mi koniecznie :-)

A dzisiaj firanka, na razie nie wyprana, nie naciągnięta, musiałam przymierzyć, czy pasuje, jak "leży"... no i leży jak ulał.
Mnie się podoba i to bardzo. Wzór taki "co mi w duszy gra", trochę bez ładu i składu, ale i tak co chwila wędruje po coś do kuchni, żeby tak na moment okiem rzucić :-)

Chwilowo zazdrostki zdjęte, ale jutro już powinny zawisnąć, świeżutkie i wykrochmalone :-)

I jeszcze trochę świątecznie. Wzorki zawdzięczam Tereni. Do kompletu jest jeszcze gwiazdka, zaczęłam, ale mam tyle planów i tyla prac na warsztacie, że już nie wiem, w co ręce włożyć, jakoś tak mnie dopadł przypływ energii :-) Ale gwiazdkę skończyć i uszyć jak najbardziej zamierzam.

Ink Circles - Jardin d'jour - skończyłam

2010-11-20T15:08:00.005+01:00

Uffffff..... to mój pierwszy poważny sukces w akcji wykańczania UFO-ków.

Myślałam, że będzie łatwiej, ale niestety, kilka razy się pomyliłam i musiałam pruć. Nawet po zrobieniu pierwszego zdjęcia gotowej, tak myślałam, pracy okazało się, że brakuje kilku krzyżyków i musiałam je dorobić. Jeśli dostrzeżecie jakieś braki, to dajcie znać, bardzo proszę.

Dane techniczne - kanwa 14 ct, mulina DMC 3858, wymiary haftu 32 cm x 32 cm +/- jakieś dwa milimetry. Przeznaczenia haftu jeszcze nie znam.

Susan Boyle

2010-11-16T17:41:00.001+01:00

O moich gustach pozarobótkowych nie zamierzam pisać zbyt często, robię to chyba pierwszy raz.
Ale chcę zwrócić Waszą uwagę na Susan Boyle. Pewnie nie umknęła Waszej uwadze, ale właśnie ukazuje się w Polsce jej druga płyta "The Gift", można ją kupić za całkiem "normalną" cenę (wersja eco).

Tutaj możecie posłuchać pierwszego występu Susan Boyle w trakcie trzeciej edycji angielskiej wersji programu "Mam talent". Można pisać o niej ckliwie, można się wściekać, że kontrast między jej głosem a fatalnym wyglądem przysporzył jej tylu fanów... nie chcę zagłębiać się w takie rozważania.
Mnie Susan Boyle ujęła swym występem, cieszę się, że nagrywa nadal, (Perfect Day Lou Reeda - polecam, tu teledysk, wyreżyserowany zresztą przez tegoż Lou Reeda, ale uczciwie przyznaję, że jego wykonanie podoba mi się bardziej), że mogę odpoczywać przy jej muzyce. Na mojej półce z płytami zagościła, będę po nią sięgać i chciałabym wziąć kiedyś do ręki jej trzecią, czwartą... płytę

Uszyłam...

2010-11-14T20:14:00.004+01:00

Poduszkę

i makatkę ze skończonej wczoraj choinki:

Poduszka fajna, makatka trochę (trochę, akurat :-))) krzywa. I tyle.

Zabrałam się za haft na drugą poduszkę, bo mi bardzo do kompletu jest potrzebna... :-)

SAL 2010 i parę innych rzeczy :-)

2010-11-13T15:25:00.005+01:00

Moje posty powinny mieć tytuł Sprawozdanie... i tu kolejny numer łamane przez miesiąc i rok. Tak jakoś się składa, że kolejne prace powstają, ale w takich mocno kradzionych momentach, a ja wpadam tu od czasu do czasu pokazać postępy albo rzeczy skończone. Zaglądam do waszych blogów systematycznie od czasu do czasu się odzywając.

Zaczynam od tegorocznej zimowej zabawy, czyli SAL 2010. Skończyłam haft, teraz jeszcze tylko oprawa i mogę wieszać go na ścianie :-)

Mam ochotę na znacznie więcej, dlatego zrobiłam hafcik z Haftów Polskich

i zaczęłam choinkę, którą już rok temu wypatrzyłam u Renulka

Przeznaczenia choinki jeszcze nie znam.

W tzw. międzyczasie machnęłam jesienny hafcik Tralala

Mam jeszcze zimę z tej serii i mocno się nad nią zastanawiam, coś te obarzki w sobie mają, bardzo je lubię :-)

Nie rezygnuję z Kołderkowych hafcików, zrobiłąm koparkę, pokazuje tak dla porządku, bo robiłam ja już kiedyś, ale na pojazdy budowlane pewnie zapotrzebowanie jest nadal.

Serwetka ananasowa gotowa juz od jakiegoś czasu, ale dopiero wczoraj ja upięłam, ma jakieś 50 cm średnicy:

A na koniec tak bez związku, ale jutro niedziela, przede mną wolny sobotni wieczór, to czemu nie... drożdżowe bułeczki. Trochę się posklejały, ale zapewniam Was, że na smak nie ma to najmniejszego wpływu ;-))) Zdjęcie jeszcze w piekarniku, ale w całym domu już pięknie i smakowicie pachnie. Nadziałam je konfiturą wieloowocową (głównie porzeczka czarna i czerwona, odrobina agrestu, sama robiłam, a tak :-))

Zimowy Sal 2010 - postępy są ;-)

2010-10-31T15:58:00.006+01:00

A jakże. Dziękuję za wsparcie kolorystyczne, macie rację, zieleń nadaje się jak najbardziej. Dzisiaj widać, że ośnieżony dach jest ośnieżonym dachem, choinka choinką... a ciąg dalszy pokaże resztę. Zdjęcie znacznie lepszej jakości niż to poprzednie ;-)

Przy okazji pokażę Wam w jak cudnych okolicznościach wyszywałam. Halny sprawił, że miałam piękny słoneczny widok i było mi po prostu ciepło :-) Ogród nadal wygląda tak, jakby zimy miało nie być. Tylko róże już przekwitły, do wazonu włożyłam miętę, lawendę, gałązkę róży, bukiet ginie na tle zieleni ogrodu ale ja spogladam na niego z przyjemnością. Aż trudno uwierzyć, że szykuję świąteczne ozdoby :-)

Zimowy SAL 2010

2010-10-25T18:22:00.006+02:00

Zanim napiszę słów parę o wspólnym haftowaniu, chcę bardzo podziękować za Wasze uwagi, one dodają skrzydeł. Mamy różne gusty, to oczywiste, ale fajnie spotkać osoby, które jak ja lubią szydełkowe prace, haft ...itd. Nie do końca rozumiem, na czym to polega, ale mnie świadomość, że jesteście, zaglądacie, sprawia mi przyjemność, sprawia, że czuję, że należę do pewnej życzliwej sobie grupy osób... :-)

A teraz o SAL-u. Tutaj szczegóły. Jak ktoś ma ochotę, jeszcze zdąży. Ja tam ochotę miałam natychmiast. Wybrałam tę oto pracę, po długich poszukiwaniach (!!!):

ale zmieniłam kolorystykę na Anchor 846 (zieleń, taka ni to leśna, ni to nieco inna :-) ). Byż może ryzykownie. Trudno bedzie Wam ocenić, bo chwilowo padły akumulatorki i zdjęcie pierwszego fragmentu zrobione jest telefonem komórkowym

Docelowo praca ma mieć około 250 x 90 krzyżyków, kanwa, to 14 ct, zatem to nie będzie maleństwo, niemniej raczej się nie przemęczę.

Przy okazji zdjęcia telefonem komórkowym wspomnę słów kilka na temat Młodego. Tak mi się przypomniało, bo to on zdjęcie robił. Zdał maturę, co uważam za obrazę polskiej szkoły, studiuje informatykę. Chwilowo systematycznie chodzi na zajęcia, w tym wykłady, wraca zachwycony, bo nagle wszystko rozumie, zadania rozwiązuje, bywa, że do pierwszej w nocy. W tę odmianę tak do końca nie wierzę, na razie odpoczywam i zbieram siły, bo czas pokaże, czy to faktycznie koniec moich utrapień edukacyjnych.

Różnorodnie

2010-10-10T12:11:00.011+02:00

Zacznę od serwety. Średnica ponad 60 cm. Zrobiona jakiś czas temu, ale czekałam na złączenie dwóch kawałków styropianu, żeby dało się ją upiąć. Prócz niej gotowa jest jeszcze jedna, niestety brakło mi miejsca i szpilek, zatem następnym razem.

Na zdjęciu widać zmarszczenie, to skutek nierównomiernego wysychania. Nie widać tego tak bardzo w rzeczywistości, ale muszę uważać następnym razem, gdzie zostawiam ją do wyschnięcia.

Ta poniżej to zaległość, zapomniałam pokazać poprzednim razem. Bardzo podoba mi się w niej motyw ząbków.

Pozostanę przy szydełku i pokażę początek mojej przygody z koronką brugijską. Zainteresowanych odsyłam tutaj po bardzo ładny przykład
Koronek Czar
Ale wpiszcie nazwę w wyszukiwarkę a zobaczycie prawdziwe arcydzieła.

To coś w rodzaju tasiemki ułożonej we wzór. Zaczęłam już jakiś czas temu, ale ten typ koronki nie dawał mi się łatwo ujarzmić. Prułam i prułam. W końcu wyszło coś w miarę sensownego. To pierwsza całkowicie skończona serweteczka w tej technice.

Daleka od doskonałości, no i prosta.
Potem zrobiłam tę z polskiej Kaji:

Za jakiś czas mam nadzieje pochwalić się bardziej skomplikowanymi wzorami, bo urokowi koronek brugijskich uległam dawno temu i bardzo, bardzo mocno.

Szydełko wciąż mi towarzyszy, musicie uwierzyć mi na słowo, firanka coraz dłuższa, na święta bardzo chciałabym powiesić ja w oknie.

Teraz krzyżyki. Zastanawiałam się, czy tak pisać o wszystkim w jednym poście, ale jest październik, mam naprawdę dużo pracy w pracy, sporo też złych emocji i nie wiem, kiedy znów uda mi się znaleźć czas na robienie zdjęć czy napisanie posta. To powyżej to też wytłumaczenie, dlaczego nie wzięłam udziału w kołderkowym konkursie. Oprócz tych niedobrych rzeczy dzieje się u mnie wiele dobrych, i jest ich znacznie więcej. Zauroczona nimi wszystkim a i przejęta problemami pracowymi z łatwością odmówiłam udziału w powyższym konkursie i po jakimś czasie zrobiło mi się zwyczajnie wstyd. Poczułam coś na kształt zdradzenia przyjaciół. A przecież kołderki były, są i będą dla mnie ważne. Zatem po ponad rocznej przerwie wyhafciłam trzy kwadraciki i oczywiście zrobię kolejne.

I hafcik dla mnie.

Zrobiłam go dla tych "wisienek na torcie". Bladoniebieski w jasnej obwódce i na koniec wisienkowe wisienki i serduszko. Olbrzymia przyjemność!

No i tyle, do następnego razu :-)

Frywolitkowe serduszko

2010-09-26T17:42:00.004+02:00

Kolczyki chwilowo porzuciłam, bo wędrując p0o internecie natrafiłam na wzór serca i poszłam za ciosem :-)

I jeszcze na ciemnym tle:

Zrobione z polskiego kordonka z Ariadny, 30 tex x 6 (100g/525m).

Kolczyki dostanie dziewczyna Młodego, mam nadzieję, że się jej spodobają. Chciała granatowe, ale nie udało mi się kupić nitki w tym kolorze, tzn. była, ale piątka, zdecydowanie za gruba.
Wiem, że one są na razie takie sobie, ale chyba już można się w nich pokazać :-)

Kolczyki

2010-09-25T17:30:00.006+02:00

Moje uczenie się frywolitek jest całkowicie pozbawione sensu i logiki, bo ja nie lubię frywolitkowych serwetek, nie noszę biżuterii... no cóż, logika musi sobie z tym jakoś poradzić, bo nie odpuszczam :-)

Dzisiaj kolczyki. Zrobiłam pięć par, ale pokażę cztery. Pierwszej treningowej lepiej, żeby nikt nie oglądał. To tak w trosce o oglądających.

Wszystkie zrobione Aidą 15 ( 310m/5g). Zamierzam popełnić kolejne i na pewno się nimi pochwalę :-)

Drobne postępy

2010-09-24T09:00:00.006+02:00

Dziękuję bardzo Wam Wszystkim :-)

Ania Kankanka, używam tych serwetek na co dzień. Oczywiście kilka wykrochmalonych i naciągniętych leży sobie w szufladzie i czeka ale nie dlatego, że są chronione, czekają na wolne miejsce i na swoją kolej :-)

Ann_margaret, sporo czasu spędzam teraz w pociągach, około 8 godzin w tygodniu, do tego dochodzą korki w mieście, nauczyłam się wozić robótkę w torebce, serwetki idealnie nadają się do miejskich autobusów.

Skończyłam mój mini samplerek, proszę bardzo, prawdziwe maleństwo.

Trochę kolorystyka nie w moim stylu, za mało łagodna, ale coś z tego uszyję i tkaninami ją (kolorystkę :-)) złagodzę.

Frywolitka, robię postępy, a jakże ;-) Nieco na wyrost chwalę samą siebie, ale supła mi się już znacznie łatwiej, nierówności są, ale mniejsze. Pozostaje mi teraz popracować nad naciągnięciem nitki, bo nieco miękkie te moje frywolitki, ale to pewnie kwestia dobrania igły do grubości nitki.

Są jeszcze kolejne serwetki, w sumie trzy. O jednej zapomniałam poprzednim razem, a dwie muszę jeszcze upiąć. To może niech sobie poczekają grzecznie na kolejny post, będzie komplecik :-)

Serwetki i sampler - maleństwo :-)

2010-09-19T13:39:00.010+02:00

Najpierw serwetki.

Ananasowa, bo bardzo lubię ten wzór. Średnica jakieś 57 cm. Niby łatwa, tylko te długaśne łańcuszki, myliłam się w liczeniu, spadały mi oczka z szydełka, ale dobrnęłam do końca i mam :-)

Patchworkowa, jakieś 29 x 29 cm, 9 elementów środkowych. Spodobał mi się efekt środkowych kwiatuszków, które powstały w wyniku naciągnięcia serwetki.

Zielona, średnica około 23 cm. Przed naciągnięciem tez była ładna, taki kwiatuszek ;-)

I tyle serwetek na razie. Kolejne trzy, tak myślę, za jakiś czas, bo raczej się im nie oprę :-)

Jakiś czas temu, sama nie wiem czemu, ot tak bez specjalnego pomysłu, uszyłam taką zawieszkę.
Biała na tle białych drzwi, nie rzuca się zbyt mocno w oczy i to mi się nawet podoba. Ot, taki drobiazg :-)

I samplerek :-) bo samplerem trudno to nazwać. Wymiary gotowego haftu to 10,8 x 8 cm. Mam nadzieje skończyć go dzisiaj, ale teraz już muszę zabrać się za obiad, więc nigdy nie wiadomo, kiedy znów uda mi się usiąść do haftu. kupiłam kilka dni temu czeską kanwę. Ma bardzo wyraźne dziureczki, policzyłam, że to tak jakby kanwa 18 ct, ale nie do końca, bo na cal wychodzi około 17, 64 krzyżyka, zatem do 18 ct odrobinke jej brakuje. Dla mnie kanwa 18 ct jest właściwie nieosiągalna, bo nie widzę kratek, ta jest na tyle wyraźna, że daje radę. No i jednocześnie dziurki nie są zbyt duże, podwójna mulina dobrze je zapełnia. Gotowy efekt mam nadzieje pokazać za kilka dni. Wybaczcie jakość zdjęcia, ale dzień jest pochmurny, a przy lampie jest o wiele, wiele gorzej.

Wzór Nancy Sturgeon "The flower fields sampler".

Frywolitka

2010-09-18T19:52:00.001+02:00

Dziękuję za miłe słowa na temat moich serwetek.

Nie porzuciłam haftu, tak naprawdę, to porzuciłam szydełko na rzecz haftu. Szydełkową technikę opanowałam najpierw, jeszcze gdzieś tam w szkole podstawowej, zaraz potem były druty, haft dużo, dużo później. A ponieważ mam teraz gdzie układać moje serwetki, zawieszać szydełkowe firanki, zazdrostki... to wróciłam. Co prawda za haftem już mi tęskno, ale, ale.. dostałam wzory trzech kolejnych serwetek, trochę mi trudno tak ich nie zrobić ;-)
Mam kolejne upięte szpileczkami, no i kolejne cztery gwiazdki, ale na razie schną. Jutro mam nadzieje znaleźć chwilę i porobić im zdjęcia.

Na razie pokazuję motyla. Przypięłam go szpileczkami.

W najszerszym miejscu ma ponad 30 cm :-)

Dokładam z boku spis blogów i stron dotyczących szydełka.

I tytułowa frywolitka. Wszystko dzięki Acie. Ata ma dar uczenia innych. Chciało się Jej łopatologicznie wyjaśnić krok po kroku kolejne elementy tej techniki (frywolitka igłowa), zatem i ja dołączyłam to fanek frywolitek. Ata, bardzo, bardzo Ci dziękuję. Dawno, dawno temu poznałam frywolitkę czółenkową, jakoś się nie polubiłyśmy. Sama nie wiem czemu. Igłowa nie jest wcale taka najłatwiejsza, czeka mnie teraz trening, no bo tu krzywo, tu się coś skręca, pikotki nierówne, ale dobrnęłam do końca :-)

Zdjęcie zaraz po skończeniu.

A tutaj KURSIK ATY
Gorąco polecam!

Koronki, lawenda, laskowe orzechy...

2010-09-10T10:34:00.012+02:00

Zaczynam od koronek. Tak trochę na wyrost używam tej nazwy, ale zobaczcie, żółty komplecik jest naprawdę koronkowy :-)
Najpierw wszystko razem

Żółty komplecik (bardzo delikatny żółty, w kolorystyce anchora to chyba numer 300, albo oś koło tego)

i każda z osobna:

średnica około 30 cm

wymiary ok. 26 x 26 cm

wymiary ok. 40 x 40 cm

Ta ostatnia jest moja ulubioną, późny wieczór spędziłam szydełkując przy moim ulubionym stoliku w ulubionym miejscu :-)

Z resztek grubszej żółtej nitki powstała taka oto - chyba podstawka pod wazon :-) - średnica 23 cm

Biała serwetka moim zdaniem jak najbardziej zasługuje na nazwę "koronkowa", wymiary ok. 52 x 52 cm.

Owalna oliwkowa, jakieś 65 x 40 cm.

Dość kosztowna, bo to bawełna anchor, grubsza, nr 5, musiałam kupić dwa kłębki po pięć dkg a jeden kosztuje u mnie 15 złotych. Ale warto.

Z resztek wciąż powstają kolejne gwiazdki, tym razem białe

Zebrałam też i susze lawendę, pojęcia nie mam czy dobrze, ale tak widziałam na zdjęciu w internecie. Jak się ususzy i będzie pachnieć, to może w końcu dorobię się zapachowych woreczków.

I laskowe orzechy. W moim/nie moim ogrodzie ( nie jest mój ale mogę z niego w pełni korzystać, więc korzystam :-)) rosną młode leszczyny, po raz pierwszy na śniadanie jadłam musli ze świeżymi laskowymi orzechami... życie bywa zaskakujące w bardzo miły sposób :-)

Co to ja lubię....

2010-09-01T21:28:00.002+02:00

Oj, mnóstwo rzeczy. Ania dała mi możliwość myślenia o tym, co lubię. Najpierw chciałam to jakoś uszeregowć, co to ja lubię najbardziej... ale potem pomyślałam, że nie, że niech będzie po kolei, jak mi sie w głowie pojawi... i tak wszystkiego nie napiszę :-)

Lubię:
1. zwyczajność i normalność, dzień domowy z drobnymi życzliwościami...
2. telefony od moich synów zaczynające się od słów "mamo, musisz to koniecznie wiedzieć..." i już nie pamiętam zdarzenia, o co chodziło, pamiętam śmiech, radość i zapominam, że już zasypiałam...
3. uczucie, jedyne w swoim rodzaju, gdy trzymam w ręce dopiero co odcięty kawałek kanwy, motek włóczki, nie rozpoczęty kordonek...
4. eksperymentować
5. ciszę
6. ciszę przed koncertem a potem pierwsze dźwięki
7. herbatę - białą lub czarną (białą piję pisząc ten post) - czystą bez dodatków
8. poranki przy kawie i robótce...
9. blaty kuchenne idealnie czyste - wiem, ni z tego ni z owego, ale nie macie pojęcia jakie to dla mnie ważne :-))))
10. wiśnie

Chciałabym wiedzieć, co lubicie, tak się jakoś dobrze składa, że o tym piszecie :-)

Motyl i inne drobiazgi

2010-08-31T20:17:00.004+02:00

Dziękuję za wszystkie miłe słowa na temat zazdrostek.

Rok a, a może dawniej, zrobiłam szydełkowego motyla, powiesiłam go w tym samym oknie. W dzień widać go od środka, nocą od zewnątrz, o ile pali się światło :-)

Poza tym odnalazłam serduszka, powiesiłam, a jakże. Na zdjęciu jedno wisi, drugie fotografowałam na stole, ale zapewniam, wiszą obydwa :-) Wzory znalezione w jakiejś polskiej gazetce. Jestem jej właścicielką (jakby co ;-))).

Zaczęłam też robić gwiazdki. Do świąt daleko, ale czas leci nieubłaganie do przodu a ja chcę w tym roku mieć tych gwiazdek naprawdę dużo. Różnokolorowych :-)

Zazdrostki półokrągłe

2010-08-27T17:51:00.007+02:00

Zobaczyłam na blogu Ani P. zdjęcie i oczywiście natychmiast chciałam mieć! Ania, jak to Ania, pomogła, wzór od mamy wydobyła i oto proszę! Mam! Dwie!

Z zewnątrz prezentują się bardziej okazale, ale wewnątrz też widok jest cudny :-)
Z zadrostkami już tak jest, że człowiek robi i robi, bo już bardzo chce mieć, potem krochmali, upina - palce odpadają!!!- a potem patrzy krytycznie na okno i oczywiście myje, no bo jak na takie nieumyte ma je zawiesić??? I w końcu strzela fotkę i może pokazać światu nowe oblicze okna :-) Ufffff.....

Aniu! Wielkie dzięki :-)))

A dzisiaj zapraszam na kawę

2010-08-21T15:00:00.005+02:00

podaną na kawowych podkładkach. Wszystko to na delikatnym obrusiku, kolor właściwie czekoladowy, ale do kawy pasuje idealnie ;-)

Nakrywam stół...

2010-08-20T20:57:00.010+02:00

bo teraz mam już czym. Przez ostatnie kilka dni, dokładniej od niedzieli siedzę "kołkiem" przy maszynie i szyję, szyje, szyje.... firany, zasłony i w końcu obrusy, obrusiki i podkładki. Ale po kolei. Zielony komplet powstał dzięki dwóm cudnym kobietom, które jakieś trzy lata temu podarowały mi tkaninki na podkładki. Najpierw oglądałam je z zachwytem i nie wierzyłam, że kiedykolwiek odważę się cokolwiek z nich uszyć, potem zaczęły kiełkować pomysły ale zaplanowana zieleń okazała się być kompletnie nie do zdobycia. I kilka dni temu znalazłam. I tak powstał obrusik i 11 podkładek. 11, bo tyle było kwadracików w kuponie, którym zostałam obdarowana.

Komplet pomarańczowy może być używany na różne sposoby, tylko do kawy/harbaty/wody/soku, albo z wierzchnim obrusikiem i wtedy na stół może wjechać cała zastawa :-)

I zestaw, który nazywam kwiatowym, powstał błyskawicznie, bo był bardzo potrzebny, zastawiony talerzami wygląda nie najgorzej, kosztował jakieś 4,50, bo to ze zdobycznych tkanin ;-) Trudno sie go prasuje, niestety, ale będzie taki codziennym kompletem aż wykończy go pranie :-)

W planach mam jeszcze podkładki kawowe, może jutro, bo tkaniny zdobyłam.

A poza tym kończę kolejne zazdrostki, na razie pierwszą, dorabiam kolejne rzędy w firanie, gotuję obiady i ze strachem myślę o powrocie do pracy, bo to oznacza koniec robótkowania, a już na pewno nie w takich ilościach...

Torebki dwie

2010-08-16T17:56:00.017+02:00

A tak. No bo co kobiecie po jednej torebce? Dwie to też mało, ale na początek wystarczy... jak się jeszcze doliczy te, które już mam, to na jakiś czas wystarczy :-)
Ale do rzeczy.
Pierwsza z nich o wymiarach 30 x 34 cm (mniej więcej) jest efektem podglądania blogu Kasi -Ino-Ino.

Uszyłam paski ale wyglądały tak sobie, zdecydowałam się na sznurki. Tak je umocowałam - te "eski" znalazłam w OBI.

Torebka jest zapinana na zamek, a tak :-)

a w środku ma dwie kieszonki, większą i mniejszą:

Nie jest jakoś szczególnie ładna, pewnie będę jej używać od czasu do czasu bo po coś ją w końcu szyłam, no i można ja ludziom pokazać :-)

Druga (30 x 40 cm około) stanie się moja ulubioną, właściwie już jest.

Zamiast pasków też ma sznurki, ale od początku tak planowałam, ich biel dobrze się komponuje z całością. Karabińczyki kupione w OBI.

W środku kieszonka zapinana na zamek:

I jeszcze rzut oka na wypikowany haft.

Ten haft nie jest skończony. Brakuje wypełnień kwadracików w ramce. Chcę przyszyć tam koraliki i nie wiem czy białe czy czarne. I tak i tak jest fajnie :-)

Zaczęłam ten post pisać wczoraj, ale przyszła burza i pozbawiła nas prądu na kilka godzin.

W tej chwili (17 sierpnia) jest godzina 7:26 i piękne słoneczko!
Miłego dnia!

Dopisane

Komentarz Krzysi uświadomił mi, że co innego chcemy napisać a co innego piszemy. Chodzi o torebki Kasi-Ino-Ino. One są rewelacyjne. Moja szyta metodą odgapiania nie jest szczególnie ładna, bo moje umiejętności są daleko mniejsze niż Kasi. Nie wiem też jak kroić tkaninę by uzyskać taki a nie inny efekt. Ale szycie sprawia m i wielka frajdę, więc odgapiam ile sie da, nie zawsze szczęśliwie :-)

Firanka - dwumetrowa! (wejście pierwsze)

2010-08-13T15:59:00.011+02:00

Albo drugie, no bo już o niej wspominałam. Na razie ma dwa metry szerokości i 57 centymetrów długości. Wzór rysuje się dość wyraźnie, dól mam w głowie, ale tak mgliście, w każdym razie będzie nieco bardziej ozdobny i dziurawy :-)

Przyznaję, że koniec sierpnia to nierealny termin. Choćby dlatego, że postanowiłam zrobić sobie kilka dni prawdziwego urlopu i zasiadłam do maszyny. Marzy mi się kilka fajnych rzeczy do uszycia ale zaczęłam od pościeli. Nie żebym pasjami ją szyła, w dzisiejszych czasach taniej jest kupić niż szyć, ale jak się kupuje powłokę o 20 cm za wąską (kupiłam na 140 cm a potrzebuję na 160 cm) do tego z jedną poszewką na poduszkę, to potem się siada do maszyny i szyje cały czas w duchu dziwiąc się tak idiotycznemu zakupowi. Pościel w kwiatki, dorzuciłam jej nieco zieleni i brzoskwini. Ostatecznie powłokę na poduszka przerobiłam na trzy jaśki, doszyłam dwie duże poduszki (na zdjęciu jedna, bo drugiej na razie nie ubrałam) i dwa jaśki czysto brzoskwiniowe. I mam raczej niepowtarzalny komplet ;-)

A na koniec dwa psy ze spojrzeniami "Wpuść nas!". Wpuściłam, zaraz po zrobieniu zdjęcia :-)

Zazdrostki

2010-08-01T18:03:00.006+02:00

są dwie. Na górze króciuteńka firaneczka.
Widok od wewnątrz:

z podwórka

I jeszcze całość ;-)

Poza tym nadal są wakacje. Przeplatam pracę dniami od niej wolnymi i szaleję z firanką szeroką na dwa metry. Długość firanki na razie nieznana, czas i moja cierpliwość pokażą. Mam nadzieję skończyć ją jeszcze w sierpniu :-)

Kocham wakacje!!!!

2010-07-05T09:25:00.007+02:00

Idealnie nie jest, prawdziwych wakacji nie mam i raczej nie będę miała. Dla mnie to nie problem, odzyskałam czas na robótkowanie i tyle mi wystarcza :-)

I tak. Zachciało mi się i to bardzo szydełkowych firaneczek. Opole ostatnio jest mocno zakorkowane, na dojazdy tracę, mnóstwo czasu, taka mała robótka w torbie zmieści się bez problemu i przesteję się denerwować, że tyle czasu spędzam w autobusie :-) To będzie firaneczka do kuchni, taka króciutka, do kompletu dorobię zazdroski tudzież zazdrostki, próbuję znaleźć wiarygodne źródło, bo wciąż nie wiem, która nazwa jest poprawna. W każdym razie połowę firaneczki już mam, na razie robótka w stanie nienaciągniętym i niekrochmalonym z oczywistych powodów :)

Zwinięta w kłębek, żeby było widać, że ta połowa faktycznie istnieje :-)

Druga szydełkowa rzecz, to obrusik - serwetka, bo wiem, że będę mieć szklany stolik. Na takim stliku delikatna koronka będzie sie ładnie prezentować, więc powoli "się robi". To taki szydełkowy patchwork, wzór zaczerpnięty z gazetki "Szydełkiem i na drutach", numer3/2010. Lubie takie prace, można dorabiać nie umierając z nudów, łatwo uzyskać właściwy wymiar.
Na razie w trakcie, więc znów bez naciągania i krochmalenia :)

I postępy w krzyżykach.

Słonecznikowy samplerek, pokazywałam początki w poprzednim wpisie. Prosty i surowy, nie wiem, co z nim zrobię. Na razie jest tyle:

I Ink Circles, zostało mniej niż ćwierć, teraz już mi się chce go kończyć. Ale przyznaję, że miałam chwile poważnego zniechęcenia.

13 piękności - druga i trzecia

2010-06-02T08:40:00.008+02:00

Te hafciki nie są czasochłonne, na jeden potrzeba i wystarcza wieczór :-)

Tu bez lampy:

A to trzecia z nich:

A poza tym to miłe czegoś początki...

Jak widać po dociętej kanwie, nie będzie to zbyt duże, ale straszliwie mi się podoba, bo takie surowe, bo takie przejrzyste... no i będą słoneczniki :-)

13 piękności - pierwsza z nich

2010-05-29T19:30:00.006+02:00

Pod taką nazwą mam 13 obrazeczków. Pierwszy z nich właśnie skończyłam. Przypomniałam sobie o nich zaglądając do Kariny i jej cudnej sypialni :-)

Rameczka na razie w planach, ta zrobiona wirtualnie... będą kolejne, tak myślę :-)

Blackbird Designs - Autumn Bouqet

2010-05-29T09:39:00.009+02:00

To jest właśnie ta długaśna praca :-) Wymiary haftu - 61 cm x 14,5 cm.
Mulina DMC - 3858, 437, 839, 730.

Zdjęcie z lampą w domu:

na balkonie w cieniu

Żeby było widać, że jest długaśna :-)

Ulubiony fragment:

I.... słonecznik. Tak go lubię, że też go pokażę :-))

A wish... i inne hafciki

2010-05-28T18:21:00.009+02:00

Wpadłam obecnie w taki rytm, że każdego dnia przez godzinę wyszywam. Zatem efekty być muszą. I są.

Tak wygląda efekt pierwszy na tamborku, męczę się z literkami jak potępieniec. Ale nie poddaję. Nie wiem jeszcze jaką literkę wyszyć na drzwiach, więc drzwi czekają.
Po zdjęciu z tamborka, niedokończone, ale każdego dnia jedna - dwie literki, jakoś dobrnę do końca :-)

Efekt drugi, to życzenie mojej koleżanki, której syn miał w tym roku komunię. Proszę bardzo:

Teraz wiem, że literki I oraz H należało nieco rozsunąć, no ale mądr Polak po szkodzie...

I koszyk. Kupiłam za całe 20 złotych a duży jest ma, jakieś 40 cm x 26 cm i 23 cm głębokości. W Jysku była promocja a mnie się tam jakoś tak samo weszło :-) I słusznie jak widać. Koszyk będzie na hafciki "w trakcie" i inne towarzyszące im drobiazgi.

Z koszyka wystaje pewna praca, niewiele brakuje jej do końca, jest dłuuuugaśna, wymiarowa długaśna, bo w robocie nie bardzo :-) Może dziś-jutro będzie skończona. Wtedy pokażę :-)

A Wish For You - Blackbird Designs

2010-05-10T07:03:00.006+02:00

Na razie tyle, zarys domku, brakuje połowy cegiełek, wypełnione jedno okienko. Pośledźcie postępy razem ze mną. Cały urok tych hafcików, to ten efekt dopełniania się, wyłaniania gotowej pracy. To też zauroczenie tymi wzorami, ich delikatna kolorystyką, coś, czemu chwilowo uległam i nie mam zamiaru z tym walczyć. Każdy, kto tego doświadcza wie, jaka to przyjemność :-)
W pewnym momencie będę mieć kłopot, bo fragment tekstu wyszyty jest na pojedynczej nitce tkaniny, na aidzie to niemożliwe, czekają mnie zmiany, jeszcze nie wiem co i jak w zamian. Ale przyjdzie na to czas....

A tak ma być po zakończeniu

mniej więcej rzecz jasna :-)

The Stitching Parlor - Quaker Sampler in Red

2010-05-09T16:37:00.009+02:00

Trzy dni, niecałe, bo prócz tego praca zawodowa. Wszystko po to, by udowodnić przede wszystkim sobie samej, że potrafię wyszyć coś bezbłędnie albo przynajmniej bez większych wpadek :-)
Obfotografowałam go też w ilości większej niż to konieczne, ale co tam, należało mi się trochę przyjemności :-)

Boki:

środek:

i całość:

Tkanina - kanwa DMC 14ct, mulina Anchor 382. A zatem niezgodnie z nazwą, ale fajnie :-) Będzie poduszka, taka ozdobna.

A teraz, teraz... już ja wiem, co teraz. Na razie wciąż poszukuję, ale na pewno wpadłam po uszy w Blackbird Designs :-)

Hafty, hafty, hafty....

2010-05-06T15:55:00.011+02:00

No dokładnie tak, w wolnych chwilach wieczorami codziennie choć trochę, bo inaczej mi źle. I wciąż zakochana w samplerach.

Zrobiłam kolejny fragment z Paradigm Lost, bo trzy podkładki to mało, chcę ich więcej :-)
To ten poniżej:

Postępy w Ink Circles są, a jakże:

Ale, że to cztery takie same fragmenty trzeba wyszyć, to jakieś inne drobiazgi pomiędzy też muszą być. I tak postanowiłam, że zrobię Quaker Christmas Tree Sampler. Kto zna, ten wie, jak wygląda. Plan dobry, haft prosty, ale ja się głęboko przy nim zamyśliłam i pomyliłam. Oryginału nie pokazuję, bo mi wstyd, że aż tak od niego odeszłam. Kiedy się zorientowałam było dużo za późno. W pierwszej chwili pomyślałam, odciąć nitkę i wyrzucić, ale haft jest starannie zrobiony na porządnej kanwie DMC (ecru, raczej ciemne) muliną Anchor 392. Potrzebuje osoby (haft potrzebuje) z wyobraźnią, która go zrównoważy w jakiś sposób, ja nie mam pojęcia jak wykorzystać. W związku z tym, jeśli ktoś ma ochotę, zapraszam i poproszę adres na e'mail

lilkowy@gmail.com

wyślę z przyjemnością na mój koszt rzecz jasna :-)
To ten haft:

Wymiary jakieś 18,5 cm na 9 cm. Kanwa ucięta z zapasem około 5 cm.

I jeszcze Francophile. Zajrzyjcie tutaj i tutaj. Postanowiłam, że zrobię kilka fragmentów, może mi przejdzie, bo całość ma wymiary 420 x 420 ( w krzyżykach). Zrobiłam.

Ostatni fragment jeszcze nie jest skończony.
W związku z powyższym poszukuję kogoś, kto mnie przekona, że nie należy tego robić, choćby dlatego, że to będzie potem ogromniaste!!! Tłumaczę to sobie od jakiegoś czasu, ale nie bardzo samej siebie słucham, więc może kogoś innego posłucham???

I już całkiem na koniec herbatka ze świeżej mięty, popijam ją sobie w ilościach sporych dla czystej przyjemności :-)

Matura 2010 - język polski

2010-05-04T07:46:00.004+02:00

To pięta achillesowa Młodego, więc trzymajcie kciuki.

Wczoraj na Multiply znalazłam wpis, jak to Młody wybierał liceum - bogowie! że ja to przetrwałam! Na palcach jednej ręki moge policzyć dni, które nie zaczynały się pytaniem - "moge nie iść dzisiaj do szkoły?" I jeszcze rozmowa z panią pedagog, której na pytanie "Czemu nie lubisz szkoły?" odparł bez chwili namysłu "bo mi czas marnuje."

Poniżej wspominkowe wpisy z Multiply :-)

Ale kciuki trzymajcie :-)

Moje dziecko idzie do liceum

tylem, na czworakach, okrezna droga, jednym slowem idzie, ale nie wyglada, zeby mial zamiar dojsc. Do jutra jest termin skladania podan, on oczywiscie tego nie wiedzial, ktos szczesliwie mu dzisiaj o tym powiedzial. Moze wybrac trzy licea, kryteria ma beznadziejnie proste:
- dwojka, bo tam ida wszyscy, ale nie do klasy A, bo tam sie trzeba uczyc (na koniec roku szykuje mu sie szostka z maty, tudziez z anglika, do tego ostatniego jezyka ma podobno talent), ostatecznie godzi sie na klasy E i F. Obie z rozszerzona matma i informatyka.
- jedynka, bo tam jest klasa uniwersytecka (matma!), to ostatecznie moze, ale wolaby nie
- piatka, bo tam chodzi Gadziu. Kto to jest u licha Gadziu???? W dodatku oboje nie wiemy, gdzie ta szkola jest. Gadziu jest jedynym konkretem. Na moje pytanie, ktora klase mam wybrac, slysze, a wybierz jakas. Przez moment kusi mnie, zeby zlosliwie wybrac mu geografoczno-historyczna, ale jestem dzielna madra mama i klikam na mat-if-ang.
Jak ja przetrwam te trzy lata???? Jest na to jakis sposb? Niektorzy rodzice powinni miec specjalny dodatek i prawo kneblowania wlasnych dzieci przynajmniej na godzine dziennie w godzinach wieczornych.

Lektury

Mlody usilowal mi cos opowiedziec, ale mial klopot ze znalezieniem odpowiednich slow. Zanim pomyslalam, uslyszalam, jak mowie

-Alez ty masz ubogie slownictwo!

Mlody niewiele myslac, zripostowal

-Widzisz! Ta szkola niczego mnie nie uczy!

-Moze to dlatego, ze nie czytasz lektur? - co sobie bede zalowac, kazdemu wolno pozrzedzic.

Ale Mlody nie podjal rekawicy, zamyslil sie, po czym stwierdzil:

-Faktycznie, ze tez na to nie wpadlem.

Szkoła, szkoła... jaki to ma cel?

moje mysli kraza wokol ostatnich szkolnych zdarzen. Mlody ciezko przezyl koniec wakacji, na rozpoczeciu zameldowal sie pod grozba ciezkich szlabanow a od drugiego dnia, codziennie po powrocie wyglaszal monolog. Zaczynal od
- Po co ja chodze do tej szkoly? Kto to wymyslil?
Potem nastepowala cala litania tego typu uwag, ktorych nie spamietalam. Konczyl zawsze pytaniem
-Jaki to ma cel??? - ktore traktowalam retorycznie, ale tez sie zastanawiam, jaki to ma cel. W jego przypadku szczegolnie. Faktem jest, ze jak jest w szkole, to w domu jest spokojnie, to wazne, popracowac mozna, pomyslec... Ale poza tym???

Ktoregos dnia zrezygnowal z monologu (wyglaszal go chyba przez ponad tydzien kazdego dnia powszedniego), za to zaraz po wejsciu oznajmil:
-Podejrzewam, ze nie zdam matury z polskiego.
Tym razem postanowilam nawiazac rozmowe, bo pomyslalam, ze moze mu podpowiem, jak te mature mozna zdac. Ale chyba niezbyt madrze zaczelam, bo odpowiedzialam:
-Ja tez to podejrzewam.
Mlody zareagowal radosnie:
-Ooo! To jest nas dwoje.
Dwoje, akurat, raczej troje, bo pani z polskiego tez to pewnie podejrzewa.

Normy unijne

Wczoraj Mlody zaraz po wejsciu do domu zaczal wytykac kolejne wady szkoly. Otoz w lazience nie bylo mydla a on chcial umyc rece.
- Trzeba bylo umyc sama woda - powiedzialam.
A Mlody na to smiertelnie powaznie
- Umylem, ale chcialbym myc rece zgodnie z normami Uni Europejskiej.

The Drawn Thread

2010-04-22T10:39:00.012+02:00

Jakoś tak zupełnie przypadkiem znalazłam u kogoś pracę firmy The Drawn Thread i chcąc pooglądać, co mają w ofercie, poszukałam ich strony. Zajrzyjcie tutaj. Mnie zachwyciło mnóstwo prac. No to poszłam za ciosem i zajrzałam do działu Free Charts, nie zwracając uwagi na tytuły ściągnęłam pierwszy z góry schemat i nie przejmując się tym, co autor miał na myśli, złamałam konwencję wyszywając All You Need Is Love kolorem DMC 926 (tylko tym jednym) na tkaninie do hardangera. Oto efekt:

W rzeczywistości haft jest nieco ciemniejszy. Polecam tę stronkę wszystkim chętnym na potrenowanie i nabranie doświadczenia w nieco innych ściegach niż krzyżyki. Różnorodność tych ściegów sprawia, że wyszywanie było bardzo miłe no i poszło jak z płatka z wyjątkiem, taaaak, właśnie z wyjątkiem krzyżyków (raczej krzyżyczków :-)) wyszywanych pojedynczą nitka muliny na jednej nitce tkaniny. Wariactwo i wada wzroku murowane, ale warto :-))

Szyciowe...

2010-04-18T23:27:00.001+02:00

Zacznę od podkładek. Na razie trzy, będzie więcej, bo bardzo mi się podobają, ale muszę zrobić kolejne hafty. Pierwsza z podkładek ma wymiary 30 cm x 43 cm, pozostałe dwie 35 cm x 47 cm.

Obszyłam też koszyk, wyszło jak wyszło, wygląda sympatycznie, koszyk ma ok. 28 cm x 28 cm 17 cm. Nabrałam nieco doświadczenia, następnym razem będzie lepiej.

Zrobiłam też kolejną chustę, nieco mniejszą niż ta czarna. Zdjęcie jak zdjęcie, musicie uwierzyć mi na słowo, że jest ładna, taka zwiewna... będę ją nosić latem do białej sukienki, beżowych klapek i szytych toreb w odcieniach brązów.

Tu przód chusty.

Materiał mohair, cieniutki, 550 m/10 dag, dlatego robiłam podwójną nitką. Frędzle ok. 20 cm.

I woreczki. Pierwszy ozdobiony hafcikiem zrobionym ot tak sobie, bo chciałam coś szybko przed snem wyszyć

Haft mi się nie podobał, bo taki surowy w kolorach, bez wdzięku. No to obszyłam go delikatnym płótnem w kolorze bardzo jasno żółtym, prawie biały ten żółty, naszyłam tasiemkę, wciągnęłam węższą, na końcach zawiązałam koraliki

a do środka wrzuciłam koronki

i wyszedł całkiem sympatyczny woreczek :-)

Woreczek na koronki, które są mi potrzebne do szycia kolejnych woreczków, na przykład takich

Z tym ostatnim związana jest taka historyjka. Oddałam się szyciu duszą, ciałem i każdym nerwem a mój starszy syn myślał nad zadaniem - ile jest n-elementowych ciągów o wyrazach ze zbioru od 1 do 32, które nie zawierają jako spójny podciąg żadnego z zadanych trójwyrazowych ciągów, których jest nie więcej niż 5. Treść zadania nieistotna, chcę tylko pokazać w jak różnych światach przebywaliśmy. Tył woreczka miał być w odcieniach bardzo delikatnego różu, takiego brzoskwiniowego. Środek woreczka wyścielony surówką. I co? No, jak mi starszy zaczął wyjaśniać najpierw treść, potem rozwiązanie, to po skończonym szyciu okazało się, że tył woreczka to surówka a środek delikatny brzoskwiniowy róż.... na długo zapamiętam to zadanie....

Chusta i samplery

2010-04-13T12:49:00.010+02:00

Ja tu już tylko raporty składam, z rzadka jak widać, ale robótkuję, robótkuję :-) Spoko!

Najpierw chusta. Czarny mohair, 175m/5 dag. Cena za motek 7,50 PLN. Zużyłam 5 motków. Wymiary podstawa trójkąta ok. 194 cm, wysokość ok. 104 cm, długość frędzli ok. 20 cm. Chusta jest naprawdę duża, jak dla mnie, bo ja mam 160 cm wzrostu. Ale jej posiadanie, owijanie się nią (czytaj: otulanie) to błoga przyjemność. Zabieram ją ze sobą do pracy, narzucam na plecy jak tylko poczuje chłód na ramionach. Jest tez wspaniałym dodatkiem na wieczorowe wyjście, przetestowałam na koncercie w Wielką Sobotę. Tu fragment

a tu całość na wieszaku na sukience:

Czerń nie jest z tych głębokich, ale ładna. Jeśli lubicie takie miękkie i ciepłe otulanie samych siebie, naprawdę polecam, ładnie taka chusta wygląda, właściwie efektownie, no i wychodzi stosunkowo tanio. Wzór najprostszy z możliwych - po prawej stronie oczka prawe, po lewej - lewe. Dodawałam po bokach po jednym oczu z każdego boku po stronie prawej, lewą przerabiałam bez dodawania, oczka dodawane w odległości trzech oczek od brzegu, wtedy powstaje taki delikatny brzeg.

Jako, że czerń kocham, to rzeczy w tym kolorze posiadam sporo. Ale od czasu do czasu mam ochotę na coś innego, zatem juz powstaje kolejna chusta - ja sie w chustach chwilowo zakochałam - delikatne jasne brązy z odrobiną zieleni. Też mohair :-) Ma być ciepło i miękko!

I samplery.
Skończyłam Charming tulips, ale powiedzmy, że haft jest w oprawie, nie mam go fizycznie przy sobie, zatem pokażę za jakiś czas.

W ciągu kilku dni powstał inny sampler - Ink Circles Croakworth 2008 - pozwoliłam sobie na drobniuteńka zmianę, tzn. wyszyłam obecny rok.

Kolory, to DMC 3858, 3859 - jasny i ciemny brudny róż, oraz Anchor 681 - zieleń.
Zastosowanie chwilowo nieznane choć coś tam mi po głowie chodzi :-)

I ostatni sampler - jak widać zawładnęły mną - Ink Circles - Jardin d'jour - na razie fragment. Docelowo cztery identyczne ćwiartki, dam radę :-)))

Zdjęcia różne

2010-03-23T06:30:00.019+01:00

Obiecane zdjęcia.

Zielony szal dostała moja siostrzenica w prezencie urodzinowym. Ma fajną datę urodzin (siostrzenica, nie szal :-)) - pierwszy dzień wiosny. Prezent dostała nieco wcześniej i dobrze, bo jeszcze trochę ponosiła.

Powyżej frędzle z bliska, poniżej faktura włóczki.

Długość szala - jakieś trzy metry :-) z czego około 50 cm stanowią frędzle. Nie mam lepszych zdjęć zdjęć, trochę szkoda, bo szal prezentuje się naprawdę dobrze.

Czarny szal jest mój, pokazuję jedynie wzór, bo tylko takie zdjęcie mam.

Mogę dorobić mu frędzle, na razie się nad tym zastanawiam. Jest ciepły, taki mięsisty, bo to mohair, dobrze ogrzewa ramiona, niestety nie grzeje pleców i dlatego powstaje chusta, też mohairowa. Mam w tej chwili na drutach 141 oczek, sporo włóczki w zapasie, obecne wymiary - trójkąt o wysokości 64 cm i podstawie 85 cm.

Tulipanki, w trakcie poprawiania błędu:

Jestem już naprawdę blisko końca.

I Fryderyka, został brzeg z prawej strony, jakieś pół godzinki pracy, tylko najpierw muszę dokupić mulinę, bo mi "wyszła" :-)

Na koniec oprawiony sampler Acorns & Threads

Mam jeszcze taką włóczkę w zapasie i żadnego na nią pomysłu, ale z czasem coś się wykluje.

I tyle na razie. Dziękuję, że o mnie pamiętacie, ja pamiętam, zaglądam systematycznie, ale jak napisałam poprzednio, czas wolny skurczył mi się do mikroskopijnych rozmiarów. Czekam na wakacje, wtedy poszaleję robótkowo. Ściskam Was do "uduszenia" i raz jeszcze życzę pięknej wiosny :-)

Jestem, jestem...

2010-03-22T13:07:00.002+01:00

tylko czasu mało. Przepraszam, że się nie odzywam, ale naprawdę dobrze się u mnie dzieje :-) Bardzo dobrze :-)

Zrobiłam mohairowy szal dla siebie, długaśny szal dla siostrzenicy, kończę tulipanki, oprawiłam samplerek...
Dziś, jutro, pojutrze pokażę zdjęcia.
A dzisiaj życzę Wam cudnej wiosny i dobrego tygodnia :-)

Chusta i tulipanki w żółwim tempie :-)

2010-02-09T15:10:00.009+01:00

Postęp jest ale niewielki.

Widok nieco ogólniejszy:

Pozazdrościłam też chust niektórym z Was i tez sobie zrobiłam :-) Miękka i przytulna, w sam raz na wieczorne robótkowanie, czytanie czy co tam jeszcze mi przyjdzie do głowy. Frędzle mocno pokręcone, bo robione ze sprutej nitki, mam nadzieję, że po praniu wyprostują się.

I widok z tyłu cokolwiek to znaczy :-) Podmieniam zdjęcie na chustę po praniu, mocno się wydłużyła, nabrała takiej szlachetności :-)))

I to by było na razie tyle :-)

Charming tulips i inne drobiazgi

2010-01-23T12:46:00.011+01:00

Od świąt dłubię sobie w wolnych chwilach, ale jest ich tak mało, że niewiele się dzieje.
Tulipanki, to sampler, pokazuję fragmenty. Kiedy zobaczyłam go pierwszy raz, wiedziałam, że prędzej czy później wezmę się za niego. Ilość stresu, jaką mam teraz w pracy, wykańcza mnie, przy tulipankach na moment zapominam.

Dolny fragment chciałam sfotografować raz jeszcze, ale baterie w aparacie odmówiły posłuszeństwa, muszę je naładować.

Oglądając od czasu do czasu jakiś film, zrobiłam szalik, ma chyba ze dwa metry długości.

I jeszcze postępy we Fryderyce. Już niewiele zostało, ale jeszcze to potrwa, bo za własne prace biorę się ostatnio naprawdę na krótko :-)

I jeszcze wyróżnienie. Cyryllo, pięknie dziękuję :-)

"Forest song" ale ze zmianami :-)

2010-01-02T23:13:00.007+01:00

Tak brzmi oryginalny tytuł, ja dokonałam zmian. W rogach i pośrodku powinny być wyszyte małe ptaszki, cudne, sęk tym, że krzyżykami na pojedynczej nitce. Użyłam lnu 32 ct, spróbowałam, nic z tego, dostałam oczopląsu. Wyprucie tych kilku krzyżyków było tak trudne, że w pewnym momencie uznałam, że zmarnowałam te pracę. Ale powoli, powoli... Prawdę mówiąc prułam kilka razy, bo popełniłam kilka błędów, ten len jest dla mnie stanowczo za drobny. Ale efekt bardzo mi się podoba.

Wymiary: około 95 mm x 95 mm. Pracowałam nad tym trzy dni.
To już ostatnia praca z serii świątecznych, od poniedziałku znów mnóstwo "pracy w pracy", ale za jakiś czas... :-)

Dopisane 3 stycznia

Na życzenie Magdy - zdjęcia zrobione przy dziennym świetle :-)

Whispered by the wind - Rondo

2009-12-30T21:22:00.004+01:00

Sampler. Kanwa cieniowana, mulina DMC 926. Na razie wędruje do szuflady :-)

W stosunku do wzoru na hafcie jest o jeden krzyżyk za dużo. Ktoś to zauważył? :-)

Niedzielne maleństwo czyli świątecznego nastroju ciąg dalszy :-)

2009-12-27T18:01:00.007+01:00

Pozazdrościłam Ani choinki i też sobie zrobiłam.

Oprawa jest ciemnozielona, bardzo ładnie współgra z ciemną zielenią pośrodku choinki.
Będę musiała ją jeszcze raz rozzbroić, bo coś mi się krzywo oprawiła. Ale nie mam już dzisiaj do niej cierpliwości. Powalczę za jakiś czas. Na razie stoi na stole w dużym pokoju, potem zawiśnie na ścianie w mało widocznym miejscu schowana za wieszakiem na ubrania po to, by za rok znów zagościć w dużym pokoju :-) Aniu, wielkie dzięki, bo sprawiłaś, że mam już dwie choinki!

Dopisane:

Dorobiłam dziób. Dowód na zdjęciu poniżej :-) Teraz się pomęczę z włożeniem w ramki.

Anything is possible

2009-12-26T11:09:00.007+01:00

Dokładnie tak. Ten haft zrobiłam dla siebie, oprawię i powieszę.
"Anything is possible" Blue Ribbon Designs.

Ale chcę też złożyć Wam życzenia. Dobrego drugiego świątecznego dnia. I dobrego roku 2010. Wiary w siebie, marzeń do marzenia i dobrych czarów, by te marzenia się spełniały :-)

Materiały: kanwa cieniowana, mulina Anchor 897 (ramka i napis), 896 (kwiatki).
Tu jeszcze zdjęcie przed ukończeniem pracy, bardzo lubię widok kanwy upiętej na tamborku.

I, z kronikarskiego obowiązku - postępy przy Fryderyce.

Carriage House Samplings - Frederika - część druga

2009-12-20T10:37:00.003+01:00

Na Waszych blogach w większości świątecznie i zimowo a u mnie Fryderyka w barwach ciepłej jesieni. To prosty haft, ale jest w nim coś takiego, że nie mogę się oderwać, może to te kolory? Sama nie wiem. Zostało mi niewiele, pomijając ramkę rzecz jasna, bo przy ramce będzie sporo "zabawy" :-)))

Carriage House Samplings - Frederika

2009-12-17T13:48:00.005+01:00

Pozwolę sobie nazywać ją Fryderyką :-)
Tak wygląda obecnie, jedno skrzydło na razie trzyma za sobą, ale mam nadzieję, że jutro - pojutrze, rozwinie je w całej okazałości.

A tu, proszę bardzo, do tego zmierzam:

No to znikam, trafiło mi się nieco wolnego czasu dzisiaj, wracam do Fryderyki :-)

Jardin Prive Au Coeur de la Maison - skończyłam

2009-12-14T19:16:00.004+01:00

Są takie hafty, które trzeba zrobić teraz, zaraz, natychmiast. I ten taki właśnie był. Skończyłabym go wczoraj, ale zabrakło mi jednego z kolorów. Dzisiaj dokupiłam i teraz mogę już cieszyć się gotową pracą. Kombinowałam z balansem bieli w aparacie, wrzucam dwa zdjęcia najbliższe rzeczywistości.

Mam wielką ochotę na kolejny drobiazg w tym stylu, ale na razie nic nie wpadło mi w oko. Szukam :-)

Jardin Prive Au Coeur de la Maison i choinkowy SAL

2009-12-13T14:07:00.006+01:00

Zaczęłam kolejną pracę. Miała być świąteczną przyjemnością, ale nie mogłam się powstrzymać. Pierwsze zdjęcie bez lampy, drugie z lampą.

Drugie z tych zdjęć chyba bliższe prawdy. Kolory przeliczyłam z DMC na Anchor, ale mieszam je straszliwie. Błądząc myślami w różnych rejonach, mylę kolory, niemniej muszę przyznać, że nie ma to większego znaczenia.

I jeszcze choinka - skończyłam, oprawiłam i powiesiłam.

Kanwa 14 ct, to i choinka wielka wyszła :-) Ale co tam, jakoś tak świąteczniej się zrobiło :-)

Acorns & Threads

2009-11-27T09:21:00.006+01:00

Dla mnie ten haft jest szczególny, ze względu na urodę i na myśli i zdarzenia, które już zawsze będę z tym haftem kojarzyć.
Dziękuję Melicji, bo to dzięki niej powstał.

I jeszcze bardzo początkowy etap mojej choinki.

Choinkowy SAL i anegdotka o pewnej blondynce

2009-11-25T23:51:00.004+01:00

zorganizowany przez Anię. A tu Choinkowy blog. Wszystkich tam zapraszam, do wyszywania i oglądania. Zajrzałam sama dzisiaj i szczęka mi opadła na widok tych wszystkich ślicznych choinek, moja to taka mizerniutka na razie i malutka, bo kończę uparcie pewien haft. Zostało mi już tak niewiele, że choineczka musi zaczekać. Ale to już naprawdę tuż, tuż :-)

I anegdotka o blondynce. Piszę anegdotka, ale to właściwie jest fakt.
Młody ma koleżankę, koleżanka ma koleżankę, nazwijmy ją Koleżanka Koleżanki. Otóż Koleżanka Koleżanki jest blondynką z prawem jazdy. Któregoś dnia zgasł jej samochód i zablokowała samochód za sobą. Silnik nie dał się odpalić od razu, kierowca stojący za nią dał upust swej frustracji naciskając uparcie klakson. I co zrobiła Koleżanka Koleżanki? Wysiadła, podeszła do sfrustrowanego kierowcy i grzecznie poprosiła:
- Czy nie mógłby pan odpalić mojego samochodu a ja tu będę za pana trąbiła?

Paradigm Lost - fragmenty 2,3,4

2009-11-18T13:48:00.007+01:00

Kolejne fragmenty samplera. Materiał i mulina takie same, jak w przypadku pierwszego fragmentu.

Fragment trzeci zrobiłam muliną DMC 934. Efekt daleki od moich oczekiwań, nie ma tej delikatności, co poprzednie. Zrobię go raz jeszcze tym samym kolorem, co wcześniejsze, będzie można porównać.